I OZ 518/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 152/18 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie udostępnienia nieruchomości. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że ww. decyzją Wojewoda Śląski zobowiązał W. K. i P. K. – właścicieli nieruchomości [...] do jej udostępnienia [...] do wykonania konserwacji istniejącego słupa kratowego nr [...] napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] i odbudowy uziemienia tego słupa. Obowiązek udostępnienia tej nieruchomości ustanowiono na czas 5 miesięcy w okresie od 1 maja 2018 r. do 30 września 2018 r. We wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji skarżący zwrócił uwagę, że nie określa ona precyzyjne zakresu prac oraz warunków ich realizacji, a także nie reguluje warunków dotyczących bezpieczeństwa osób i mienia. W konsekwencji jej wykonanie może skutkować narażeniem na niebezpieczeństwo w powyższym zakresie. Oddalając powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwrócił uwagę, że skarżący nie zaprzeczył, iż przedmiotowy słup elektroenergetyczny jest w złym stanie technicznym i wymaga podjęcia natychmiastowych kroków zmierzających do jego poprawy. Takie zaś okoliczności zostały wskazane przez pełnomocnika i wynikają z akt sprawy. Ponieważ, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd ma obowiązek brać pod uwagę następstwa jego wykonania nie tylko w kontekście sytuacji strony skarżącej, lecz również uwzględnić sytuację pozostałych stron oraz szeroko rozumiany interes publiczny wobec konieczności konserwacji omawianego słupa mającą niewątpliwie na celu zapewnienie bezpieczeństwa osób i mienia, uzasadnionym była odmowa udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Skarżący nie wskazał, jaką to konkretnie szkodę i dlaczego może ponieść w związku z wykonaniem decyzji oraz z jakim niebezpieczeństwem dla życia lub mienia wiąże się wykonanie decyzji, gdyby przyjąć, że zakres prac jest zgodny z przedstawionym w piśmie [...] S.A. z dnia 12 kwietnia 2017 r. skierowanym do skarżącego. Akcentowana zaś przez skarżącego kwestia wadliwości decyzji, gdy chodzi o precyzję określenia zakresu wynikających z niej prac może być przedmiotem kontroli Sądu dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu skargi. Końcowo Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nakładają na operatora urządzenia przesyłowego obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, a za udostępnienie nieruchomości oraz ewentualne szkody właścicielowi gruntu przysługuje odszkodowanie. Z przyczyn powyżej wskazanych Sąd pierwszej instancji orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. K., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 oraz art. 49 § 1 P.p.s.a. i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Jak podkreślił skarżący, Sąd pierwszej instancji pominął niebezpieczeństwo poniesienia szkody oraz niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia skarżącego oraz innych osób zamieszkujących na nieruchomości objętej decyzją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, że przesłankę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa powyżej, należało odnieść do skutków, jakie może wywołać zaskarżona decyzja. Ta natomiast, jak trafnie zwraca uwagę Sąd pierwszej instancji, wywołuje również skutki dla innych uczestników postępowania. I choć rację ma skarżący, że Sąd pierwszej instancji przedłożył interes innych uczestników nad interes skarżącego, to jednak wyjaśnił w uzasadnieniu swojego postanowienia przyczyny zajętego stanowiska. Z jednej strony Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na konieczność konserwacji przedmiotowego słupa energetycznego i wynikającą z tego konieczność zabezpieczenia osób i mienia znajdującego się w jego okolicy, a więc także i samego skarżącego, a z drugiej strony zwrócił uwagę, że skarżący nie podał żadnej konkretnej szkody, jaka mogłaby mu zagrażać w wyniku realizacji przedmiotowej decyzji. Oceny tej nie podważono w rozpoznawanym zażaleniu jak również nie podważają ją sugestie, że w wyniku prac remontowych słupa może dojść do wyrządzenia skarżącemu szkody. Słusznie bowiem założył Sąd pierwszej instancji, że konieczność zapewnienia konserwacji słupa i niebezpieczeństwo wynikającego z jego stanu technicznego są bardziej prawdopodobne niż niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody na skutek wykonania konserwacji tegoż słupa. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.