I OZ 516/19

P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 223/19 odrzucające skargę K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2016 r. o wydanie zaświadczeń żądanej treści postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 223/19 (dalej postanowienie z 11 kwietnia 2019 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2016 r. o wydanie zaświadczeń żądanej treści. Sąd I instancji podniósł, że K. J. wniósł do WSA w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2016 r. o wydanie zaświadczeń o żądanej treści. Sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt II SAB/Wa 718/16. Pismem z dnia 22 lutego 2019 r. K. J. wniósł do WSA w Warszawie skargę na tę samą bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2016 r. o wydanie zaświadczeń o żądanej treści [k. 2-4 akt sądowych]. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 223/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z analizy akt sprawy II SAB/Wa 223/19 wynika, że jest ona drugą skargą wniesioną do Sądu przez K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2016 r. o wydanie zaświadczeń o żądanej treści. Pomiędzy sprawą II SAB/Wa 718/16 a sprawą II SAB/Wa 223/19 zachodzi przedmiotowa i podmiotowa tożsamość. Z uwagi na spełnienie przesłanek określonych w art. 58 § 1 pkt 4 ppsa, nie jest dopuszczalne dalsze prowadzenie postępowania w sprawie II SAB/Wa 223/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia (k. 21-22 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 11 kwietnia 2019 r. wywiódł K. J. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania [Sądowi I instancji] (k. 53-54 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że w niniejszej sprawie zaszła przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. Skarżący zainicjował bowiem dwie tożsame sprawy (II SAB/Wa 718/16 i II SAB/Wa 223/19), dwa razy wnosząc skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2016 r. o wydanie zaświadczeń żądanej treści. Sytuacja taka jest niedopuszczalna z procesowego punktu widzenia, dlatego też WSA był zmuszony odrzucić skargę wniesioną pismem z 22 lutego 2019 r. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wiadome jest z urzędu, że w sprawie II SAB/Wa 718/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał prawomocny wyrok z 18 maja 2017 r., w którym: 1. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności; 2. stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddalił skargę w pozostałej części. Sąd podniósł w uzasadnieniu wyroku, że "... po stronie organu wystąpiła bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] września 2016 r. Otóż po wpłynięciu powyższego wniosku do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, organ wydał dopiero postanowienie w dniu [...] października 2016 r. nr [...], odmawiające wydania czterech zaświadczeń o żądanej przez skarżącego treści w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego...". Tym samym WSA przesądził, że bezczynność organu ustała jeszcze przed wydaniem wyroku z 18 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie.