I OZ 514/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 605/16 orzekający o kosztach postępowania sądowego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] w Ł. z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

K. K., pismem z dnia [...]lipca 2015 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] lutego 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] grudnia 2010 r. o odmowie nadania skarżącemu tytułu zawodowego licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia. W ww. decyzji organ pouczył zainteresowanego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W dniu 29 czerwca 2016 r. K. K. wniósł skargę na ww. decyzję Rektora. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r. (sygn. akt III SA/Łd 605/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił ww. skargę (pkt 1) oraz orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego K. K. kwoty 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2). W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Wojewódzki wskazywał, iż - zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." , skarżący mógł wnieść skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia co w niniejszym przypadku oznaczało, iż powinien on był - w świetle art. 207 ust. 2 ustawy z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) oraz art. 127 § 3 k.p.a. - złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki wyjaśnił przyczyny odrzucenia skargi. K. K., w złożonym na punkt 2 ww. postanowienia zażaleniu, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego oraz kosztów postępowania zażaleniowego, zakwestionował jego prawidłowość wskazując, iż w niniejszym przypadku zastosowanie powinien był odnajdować art. 208 p.p.s.a., gdyż poniesione przez niego koszty postępowania zostały wywołane niewłaściwym postępowaniem organu, który błędnie pouczył go o przysługującym mu środku odwoławczym. Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszym przypadku Sąd I instancji wprawdzie nie wskazał podstawy prawnej zawartego w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia rozstrzygnięć, ale z jego treści sentencji może wywnioskować, iż zostało ono złożone na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący tymczasem domagał się wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 208 p.p.s.a. podnosząc, iż zostały spełnione wskazane w nim przesłanki. Należy zatem wskazać, iż zgodnie z tym ostatnim przepisem, niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207 p.p.s.a., sąd może nałożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Trzeba jednak podkreślić, iż owe niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie odnosi się wyłącznie do postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś postępowania administracyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 262/10). Pouczenie, którego prawidłowość zakwestionował żalący się dotyczyło postępowania przed organem. W związku z tym art. 208 p.p.s.a. nie mógł być w tym przypadku podstawą rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.