I OZ 501/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia V. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1781/16, odrzucające skargę V. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. o sygn. akt II SA/Rz 1781/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę V. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wniosła wymienioną skargę z uchybieniem ustawowego terminu. Zaskarżona decyzja organu II instancji w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego została bowiem doręczona V. K. dnia 26 października 2016 r., a więc ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był 25 listopada 2016 r. Tymczasem skarżąca wysłała skargę w dniu 26 listopada 2016 r. Zażaleniem złożonym dnia 26 stycznia 2017 r. V. K. zaskarżyła wymienione na wstępie postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2017 r., wskazując, że Sąd wydając przedmiotowe postanowienie naruszył przepisy postępowania: art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako ppsa), tj. przepisy dotyczące odrzucenia skargi wniesionej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Zdaniem skarżącej termin ten upłynął w dniu 28 listopada 2016 r. z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 i § 3 ppsa, a nie jak przyjął Sąd – 25 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że Sąd I instancji zasadnie uznał, iż skarga V. K. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 26 października 2016 r., co wynika z dołączonego do nadesłanych akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru. Trzydziestodniowy termin przewidziany na jej wniesienie upłynął zatem w dniu 25 listopada 2016 r. Skarga w przedmiotowej sprawie została nadana w dniu 26 listopada 2016 r. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.), stąd zgodnie z art. 83 § 3 ppsa dzień ten jest równoznaczny z wniesieniem skargi do sądu. Data nadania przesyłki wynika zarówno z pieczęci nadawczej umieszczonej na kopercie (k. 7), jak również z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek operatora pocztowego, co pozwala stwierdzić, że data faktycznego nadania przesyłki jest zgodna z datą pieczęci nadawczej. W związku z tym należy uznać, iż skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji nie naruszył także art. 83 § 2 ppsa, gdyż wskazany przepis nie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie. Dotyczy on sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał w piątek (25 listopada 2016 r.), stąd brak jest przesłanek do zastosowania tegoż przepisu. W świetle powyższego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.