I OZ 498/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 72/16 w sprawie z wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 72/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), oddalił wniosek P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie orzeczenia nr [...]. Skarga ta stanowiła uzupełnienie złożonej wcześniej skargi z dnia 16 marca 2015 r. i jak wynika z akt sądowych sprawy o sygn. I SAB/Wa 198/15, wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 8 kwietnia 2015 r. zaś 24 kwietnia 2015 r. została przekazana do Sądu. Z zestawienia ww. dat wyraźnie wynika, że organ wywiązał się z obowiązku przekazania skargi w terminie. Zwłaszcza, że jak wskazano powyżej nie była to nowa skarga złożona w nowej sprawie a jedynie uzupełnienie wcześniejszej skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie - wymierzenia organowi grzywny przez NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ocena zgodności z prawem postanowienia Sądu I instancji oddalającego wniosek P. S. o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi - w ustawowym terminie - skargi z dnia 8 kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie orzeczenia nr [...]. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z powyższych przepisów wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesłanki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Z prawidłowych ustaleń WSA w Warszawie wynika, że skarga z dnia 8 kwietnia 2015 r. stanowiła w istocie uzupełnienie wcześniej złożonej skargi z dnia 16 marca 2015 r. i została dołączona do akt sprawy I SAB/Wa 189/15. Nadto, przedmiotowa "skarga" została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 24 kwietnia 2015 r., a zatem przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tych warunkach Sąd I instancji trafnie stwierdził brak podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji