Sygnatura
I OZ 492/08
I OZ 492/08 - Postanowienie NSA z 2008-07-03
Wynik
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 3 lipca 2008
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Bk 91/05 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienia z dnia 6 marca 2007 r. w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2007 r. odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 6 marca 2007 r. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 3 w związku z art. 47 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do pisma strony w tym zażalenia, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. K. M., jak wyjaśniał Sąd, mimo ustawowego obowiązku oraz wezwania Sądu nie uzupełnił braków formalnych przedmiotowego zażalenia co uniemożliwiało nadania mu dalszego biegu. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Dodatkowo z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zażalenia nieuzupełnienie tego rodzaju braku formalnego w terminie do tego wyznaczonym, w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy jednakże, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 P.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 178 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Odmienna interpretacja - zastosowana przez Sąd I instancji - jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt rygorystyczna. Nie można uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Obowiązek z art. 47 § 1 P.p.s.a. związany z koniecznością dołączenia odpisów składanych pism procesowych ma na celu ochronę interesów pozostałych stron postępowania, którym sąd zobowiązany jest je doręczyć. Przy postępowaniu w ramach prawa pomocy, którego dotyczy kwestionowane postanowienie Sądu I instancji, obowiązek ten nie występuje. Stroną takiego postępowania jest tylko osoba domagająca się przyznania mu tego prawa, z uwagi na to, że tylko jej interesów postępowanie takie dotyczy. Tym samym nie ma obowiązku doręczać pozostałym stronom postępowania odpisu tego rodzaju pisma, a co za tym idzie nie ma potrzeby żądać od strony ich złożenia. W związku z powyższym, braku odpisu zażalenia w sprawie skarżącego nie można było zakwalifikować do braku istotnego, ponieważ taki obowiązek do jego przedłożenia w ramach rozpoznawanego przez Sąd prawa pomocy w ogóle nie zachodził. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 18 czerwca 2008
- Symbol z opisem
- 6320 Zasiłki celowe i okresowe
- Hasła tematyczne
- Pomoc społeczna
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Irena Kamińska /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art.47 i 49 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny