I OZ 485/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 105/16 odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., referendarz WSA w Krakowie oddalił wniosek Z. B. o przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. WSA w Krakowie, postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 105/16, utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2017 r. WSA w Krakowie, postanowieniem z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 105/16, odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z dnia 4 lipca 2017 r. W uzasadnieniu wskazano, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, z uwagi na fakt, iż nie spełniała wymogów ustawowych, podlegała odrzuceniu. Strona wniosła zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uzasadnienie. Zgodnie z art. 285l w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: P.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Według natomiast art. 285f § 3 P.p.s.a. skarga, która tego wymogu nie spełnia, podlega odrzuceniu. Trafnie Sąd I instancji zauważył, że skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Z swoim zażaleniu strona natomiast wywodziła, że ponieważ sprawa dotyczy prawa pomocy, to również skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczącego prawa pomocy, nie podlega przymusowi adwokacko-radcowskiemu. Z takim stwierdzeniem nie można się zgodzić, gdyż Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie różnicuje skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z uwagi na przedmiot takiego orzeczenia. Wymogi, które wprowadza dla tego rodzaju skargi nie zależą od przedmiotu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.