I OZ 483/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1648/16 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1648/16 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 15 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oraz zawieszenia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1648/16, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 15 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia oraz zawieszenia postępowania, uchylił zaskarżone postanowienie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 5 lipca 2017 r. Wnioskiem z dnia 6 lipca 2017 r. K.J. zwrócił się do Sądu o uzupełnienie w/w wyroku. Skarżący uznał, iż "wyrok stanowi wyłącznie o rozpoznaniu sprawy w zakresie częściowym i wyłącznie w zakresie, w jakim sąd wyszedł poza zakres skargi, a samą skargę pozostawił niezasadnie bez rozpoznania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1648/16 odmówił uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był i zamieścić z urzędu. Jak wynika z w/w przepisu, w pierwszym przypadku wyrok może zostać uzupełniony, gdy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Z gramatycznej wykładni art. 157 § 1 P.p.s.a. wynika, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Złożony bowiem na podstawie tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia, które jest podporządkowane pewnym założeniom metodycznym i o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10). Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r. uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że zostało wydane z naruszeniem art. 24 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. W jego ocenie, wniosek strony o uzupełnienie wyroku wykracza poza instytucję uzupełnienia wyroku i zmierza w istocie do zakwestionowania jego treści, co skarżący może uczynić jedynie w postępowaniu odwoławczym. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może stanowić skutecznej polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zajął w wydanym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił jednocześnie, że nie był zobowiązany do wydania z urzędu dodatkowego orzeczenia. Brak orzeczenia o kosztach postępowania wynika z faktu, że skarżący kosztów postępowania nie poniósł, bowiem nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika oraz korzystał ze zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d P.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując na nierozpoznanie przez Sąd zarzutów jego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi" określa zakres zawisłości prawnej, o którym, po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia, na przykład rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 1288/11, publ. www.cbois.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, iż nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku, poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii, ponieważ takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę stwierdzeń (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt II GZ 476/13, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 465/11, publ. www.cbois.gov.pl). W doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Wniosek złożony na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. może dotyczyć wyłącznie samego rozstrzygnięcia, a więc sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia (por.: B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009 r., s. 421 oraz powołane tam orzecznictwo, jak również postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2067/09, z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt II OSK 27/08, z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05 i z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09, publ. www.cbois.gov.pl). Przechodząc od rozważań ogólnych na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1648/16 spełnia wskazane wyżej wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi wniesionej przez K.J., poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia 15 lipca 2016 r. nr [...]. Z kolei analiza wniosku o uzupełnienie wyroku wskazuje, iż skarżący w istocie zmierza do uzupełnienia jego uzasadnienia o określone przez niego treści. Jak wyżej wskazano, w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a. tego rodzaju żądanie nie jest jednak dopuszczalne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.