I OZ 482/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Po 32/13 odrzucające zażalenie C. E. na zarządzenie z dnia 26 września 2013 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie ze skargi C. E. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Po 32/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie C. E. na zarządzenie z dnia 26 września 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie ze skargi C. E. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości z dnia [...] stycznia 2012 r. Jak wskazał w jego motywach Sąd I instancji, pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. C. E. wystąpił o wyłączenie Sędziów II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, imion i nazwisk tych sędziów, których wyłączenia skarżący żąda. Powyższe wezwanie C. E. odebrał 29 sierpnia 2013r., jednakże nie udzielił na nie odpowiedzi. Z powyższych względów, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 26 września 2013 r. pozostawił wniosek C. E. o wyłączenie Sędziów bez rozpoznania. Pismem z dnia 24 października 2013 r. C. E. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 26 września 2013 r. Zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał C. E. do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału uchylił zarządzenie z dnia 30 października 2013 r. Pismem z dnia 8 grudnia 2013 r. C. E. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2013 r. (w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu), a pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. zażalenie na zarządzenie z dnia 13 listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenie C. E. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2013 r. Stwierdził bowiem, iż zażalenie to zostało złożone po terminie do jego wniesienia. Następnie przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania zażalenie C. E. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2013 r. (o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziów) oraz zażalenie na zarządzenie z dnia 13 listopada 2013 r. (o uchyleniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu). Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 33/14, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie z dnia 13 listopada 2013 r. o uchyleniu zarządzenia z dnia 30 października 2013 r. w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Uznał bowiem, że zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania jest objęte wpisem, chyba że pozostawienie bez rozpoznania nastąpiło z powodu braków fiskalnych. W konsekwencji czego Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał zażalenia C. E. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2013 r. (o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziów), a postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. I OZ 32/14, zwrócił je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonych braków (pobrania wpisu od skarżącego). W następstwie tego Przewodniczący Wydziału II tego Sądu ponownie wezwał C. E. do wykonania zarządzenia z dnia 30 października 2013 r., to jest do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 26 września 2013 r. w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. C. E. nie wykonał wezwania pomimo, że zostało ono skutecznie doręczone 4 marca 2014 r. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2014 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej P.p.s.a., odrzucił zażalenie C. E. na zarządzenie z dnia 26 września 2013 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia na podstawie art. 3 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 32 i art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 wskazanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 października 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 26 września 2013 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. O prawidłowości wezwania do uiszczenia wpisu przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 32/14 i I OZ 33/14. Powyższe oznacza, że prawomocne zarządzenie z dnia 30 października 2013 r. należało wykonać i uiścić wpis sądowy od zażalenia, czego skarżący, pomimo ponownych wezwań, nie dokonał. Zgodnie natomiast z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy brak uiszczenia przez skarżącego wpisu, pomimo prawidłowo doręczonego mu zarządzenia z dnia 12 lutego 2014 r. wzywającego do wykonania zarządzenia z dnia 30 października 2013 r., to jest do uiszczenia wpisu od zażalenia, skutkował obowiązkiem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Zażalenie nie zdołało podważyć zasadności tej czynności. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.