I OZ 481/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 631/17 o odmowie uzupełnienia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie postępowania i postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 6 września 2017 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."), w związku z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt I OZ 1177/17 oraz z 25 sierpnia 2017 r. o sygn. akt: I OZ 1226/17, I OZ 1227/17, I OZ 1228/17 i I OZ 1229/17, w których stwierdzono, że każda sprawa sądowoadministracyjna mająca źródło roszczenia dotyczące stosunków pracy i stosunków służbowych kwalifikuje się do ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych po stronie skarżącej, zarządziła: "1. uchylić zarządzenie z 21 czerwca lipca 2017 r. o wezwaniu K. J. (dalej: "skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego; 2. uchylić zarządzenie z 21 lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 2 zł; 3. uchylić zarządzanie sędziego sprawozdawcy z 24 lipca 2017 r. o nadaniu biegu zażalenia skarżącego w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu; 4. zmienić symbol sprawy na 6192." Następnie w piśmie z 15 września 2017 r. (nadanym 16 września 2017 r.) skarżący wniósł o: a) uzupełnienie symbolu sprawy do zakresu prawnie wymagalnego i w związku z zagadnieniem wstępnym występującym w sprawie dotyczącym naruszenia przepisów nakazujących organowi właściwe rozpoznanie wniesionego zażalenia; b) uzupełnienie dodatkowo zarządzenia o zarządzenie zgromadzenia dla potrzeb postępowania wymagalnych środków dowodowych od organu; c) wezwanie organu do przedłożenia środków dowodowych mających świadczyć o przeprowadzeniu zgodnie z przepisami ogólnymi i w zakresie odnoszącym się do postępowania dowodowego w postępowaniu wyjaśniającym środków dowodowych na potwierdzenie stanowiska i świadectwa organu co do przywołanych jako prawdziwe okoliczności pod rygorem przegrania procesu; d) pouczenie strony skarżącej o przysługującym jej prawie w związku z naruszeniem przez organ obowiązku przedłożenia środków dowodowych bezpośrednich, mających potwierdzić, że świadectwo organu w sprawie ma oparcie w dowodach istniejących, a nie w zakresie ewentualnego fałszu intelektualnego, w przedmiocie prawa do żądania wymierzenia grzywny celem przymuszenia, lub za niedopełnienie obowiązku przedłożenia sądowi akt sprawy i wymagalnych środków dowodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 17 listopada 2017 r. odmówił uzupełnienia ww. zarządzenia z 6 września 2017 r. W ocenie Sądu I instancji w zarządzeniu z 6 września 2017 r. Przewodniczący zawarł wszystkie elementy, które powinien był zamieścić z urzędu. W tej sytuacji wniosek skarżącego o uzupełnienie zarządzenia, w sposób przez niego wskazany, jest nieuzasadniony i dlatego nie może zostać uwzględniony. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd "bezstronny". Skarżący zarzucił naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia prawnego, oraz nieuwzględnienie zakresu wniesionych zarzutów w przedmiocie zarządzenia co do kosztów sądowych, przyjętego dla uwzględnienia wydania zarządzenia z 6 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy przepis należy stosować odpowiednio do postanowień (art. 166 P.p.s.a.), a także do zarządzeń przewodniczącego (art. 167 P.p.s.a.). Uzupełnienie orzeczenia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku (postanowieniu, zarządzeniu) dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku (postanowienia) sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08). Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim żądanych przez stronę postępowania kwestii, albowiem takie działanie w istocie zmierza do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z 2 października 2014 r., I OZ 634/14; z 24 października 2013 r., II GZ 476/13; z 30 sierpnia 2012 r., II GSK 465/11). Jak trafnie wskazał Sąd I instancji, strona może domagać się uzupełnienia zarządzenia, jeżeli przewodniczący nie zamieścił w nim wszystkich elementów, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W rozpoznawanej sprawie Przewodnicząca Wydziału III zarządzeniem z 6 września 2017 r., na zasadzie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., w związku z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 sierpnia 2017 r., l OZ 1177/17 oraz z 25 sierpnia 2017 r.: l OZ 1226/17, l OZ 1227/17, l OZ 1228/17 i l OZ 1229/17, w których stwierdzono, że każda sprawa sądowoadministracyjna mająca źródło roszczenia dotyczące stosunków pracy i stosunków służbowych kwalifikuje się do ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych po stronie skarżącej, uchyliła: zarządzenie z 21 czerwca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, zarządzenie z 21 lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 2 zł oraz zarządzenie sędziego sprawozdawcy z 24 lipca 2017 r. o nadaniu biegu zażalenia skarżącego w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu i zmieniła symbol sprawy na 6192. Nie miała ona obowiązku zawarcia w tym zarządzeniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydane zarządzenie jest kompletne i zawiera wszystkie elementy, które według przytoczonego powyżej przepisu powinny były się w nim znaleźć. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie zarządzenia z 6 września 2017 r., zaś żądania skarżącego należało ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a. Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.