I OZ 480/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.R., P.R., małoletniego D.R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego P.R., E.G., T.W., G.Z., T.Z., małoletniego M.Z. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych T.Z. i G.Z. oraz małoletniego P.Z. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych T.Z. i G.Z. na pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2018 r. sygn. akt VII SAB/Wa 90/18 w sprawie ze skargi E.R., P.R., małoletniego D.R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego P.R., E.G., T.W., G.Z., T.Z., małoletniego M.Z. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych T.Z. i G.Z. oraz małoletniego P.Z. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych T.Z. i G.Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia oddalić zażalenie.

I OZ 480/19 Uzasadnienie E.R., P.R., małoletni D.R. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego P.R., E.G., T.W., G.Z, T.Z., małoletni M.Z. reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych T.Z. i G.Z. oraz małoletni P.Z. reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych T.Z. i G.Z., reprezentowani przez pełnomocnika procesowego w osobie adwokata, złożyli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wnieśli m.in. o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia należnego wpisu od skargi, który został uiszczony prawidłowej wysokości (900 zł) wraz z opłatą skarbową o pełnomocnictwa (153 zł). Wyrokiem z dnia 27 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, stwierdził, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania bez rażącego naruszenia prawa oraz zasądził od organu na rzecz Skarżących po 100 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz solidarnie kwotę 633 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, skarżący złożyli zażalenie, w którym wnieśli o zasądzenie 597 zł dla każdego z nich tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, o czym stanowi art. 205 § 2 p.p.s.a. Wyjątek od powyższego wskazany jest w art. 206 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności, jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Analiza przytoczonego przepisu wskazuje, że ustawodawca pozostawił zastosowanie tego przepisu do uznania sądu i uzależnił je od wykazania zaistnienia uzasadnionego przypadku. Sąd I instancji, uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach, powołał się na art. 200, art. 202 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz wskazał, że uprawnienia skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Uznać zatem należy, że Sąd Wojewódzki w sposób prawidłowy zastosował zasadę miarkowania wynagrodzenia pełnomocnika przez dostosowanie tego wynagrodzenia do stopnia koniecznego nakładu pracy. Charakter i stopień zawiłości sprawy oraz związany z tym nakład pracy pełnomocnika nie uzasadniają uwzględnienia żądania co do przyznania na jego rzecz pełnej stawki za zastępstwo procesowe. Aktywność pełnomocnika w niniejszej sprawie sprowadzała się do napisania skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności sprawy wskazują, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie przyznał skarżącym po 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz solidarnie na ich rzecz kwotę 633 zł, na którą składała się kwota uiszczonej opłaty skarbowej od posłużenia się pełnomocnictwami w wysokości 153 zł oraz jednokrotnego wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 480 zł. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.