I OZ 447/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 maja 2024 r., sygn. akt II SA/GI 636/24 o odrzuceniu sprzeciwu K. N. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 lutego 2024 r. nr SKO.PS/41.5/54/2024/1452 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji), postanowieniem z 24 maja 2024 r., sygn. akt II SA/GI 636/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 64c § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił sprzeciw K. N. (dalej: Skarżący) od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: Kolegium) z 26 lutego 2024 r. nr SKO.PS/41.5/54/2024/1452 w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Skarżący sprzeciw od ww. decyzji Kolegium wniósł z uchybieniem terminu do jego wniesienia, a w związku z tym podlegał on odrzuceniu. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu 29 lutego 2024 r. Zatem czternastodniowy termin do złożenia sprzeciwu od tejże decyzji upłynął 14 marca 2024 r. Tymczasem Skarżący nadał sprzeciw w placówce pocztowej dopiero 30 kwietnia 2024 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl natomiast art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu. Z kolei stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zauważyć należy, czego nie zauważył Sąd I instancji, że Kolegium błędnie pouczyło Skarżącego, że od decyzji z 26 lutego 2024 r. (doręczonej Skarżącemu 29 lutego 2024 r.) przysługiwała mu, w terminie 30 dni, skarga do Sądu I instancji, a nie sprzeciw, który powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 k.p.a. W niniejszej sprawie termin do wniesienia sprzeciwu upłynął Skarżącemu 14 marca 2024 r., natomiast termin do wniesienia skargi (zgodnie z błędnym pouczeniem organu) upłynął Skarżącemu 2 kwietnia 2024 r., natomiast środek odwoławczy został wniesiony przez Skarżącego dopiero 30 kwietnia 2023 r., a więc z uchybieniem terminu wynikającym z przepisów prawa, jak również z błędnego pouczenia Kolegium. Niemniej jednak w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność błędnego pouczenia Skarżącego miałaby istotne znaczenie w sprawie, gdyby Skarżący zastosował się do tego pouczenia i w terminie do 2 kwietnia 2024 r. wniósł sprzeciw. W niniejszej sprawie natomiast Skarżący wniósł sprzeciw również po upływie błędnie podanego w pouczeniu Kolegium terminu. Z tych wszystkich przyczyn zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.