I OZ 446/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. i T. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 159/23 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2024 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. B. i T. T. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w sprawie wyjawienia operatu technicznego znak: [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 159/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B. B. i T. T. na postanowienie z dnia 22 października 2024 r. o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 22 października 2024 r. zostało odrzucone zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 28 maja 2024 r. o odrzuceniu skargi. Na postanowienie z dnia 22 października 2024 r. skarżący wnieśli zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2024 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie to zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", B. B. - 23 grudnia 2024 r., zaś T. T. - 27 grudnia 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 3 stycznia 2025 r. We wskazanym terminie nie został uiszczony wpis od zażalenia. Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 22 października 2024 r., jako nieopłacone. Zażalenie na postanowienie z dnia 27 maja 2025 r. wnieśli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, jak właściwie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2024 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł na postanowienie z dnia 22 października 2024 r., w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Przesyłka zawierająca przedmiotwe wezwanie do uiszczenia wpisu, z uwagi na treść art. 73 P.p.s.a., została uznana za doręczoną B. B. w dniu 23 grudnia 2024 r., natomiast T. T. w dniu 27 grudnia 2024 r., tj. z upływem 14 dni od daty pierwszych zawiadomień o pozostawieniu pism w placówce pocztowej. W wyznaczonym terminie zarówno B. B. jak i T. T. nie uiścili należnego wpisu, a zatem prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie wobec jego nieopłacenia. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lutego 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, a zażalenie skarżących na ww. postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt I OZ 242/25. W takich okolicznościach zaistniały podstawy do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak postanowieniu.