I OZ 442/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. i L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1633/17 o uchyleniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1633/17 i odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w części odmowy umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu i zobowiązania Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu w sprawie ze skargi I. S. i L. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia zajmowanego lokalu socjalnego, odmowy umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu i zobowiązania Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie własne z dnia 17 stycznia 2018 r. i odmówił skarżącym I. S. i L. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w części odmowy umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu i zobowiązania Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, uchwałą Zarządu Dzielnicy [...] z dnia 14 czerwca 2017 r. odmówiono zakwalifikowania skarżących do wynajęcia zajmowanego lokalu socjalnego nr [...], odmówiono umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu oraz zobowiązano Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia ww. lokalu. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania ww. uchwały w części dotyczącej odmowy umieszczenia skarżących na liście osób oczekujących na najem lokalu. Podejmując natomiast zaskarżone rozstrzygnięcie w trybie art. 195 § 2 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej również P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji definiując pojęcie "wykonania aktu lub czynności", stwierdził, że uchwała w części, w której organ odmówił zakwalifikowania skarżących do wynajęcia zajmowanego lokalu socjalnego nie może podlegać wykonaniu, bowiem jej przedmiot nie należy do kognicji sądu administracyjnego. W części zaś, w której zobowiązano Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu nie może zostać uwzględniony i nie należy go łączyć z koniecznością opróżnienia zajmowanego lokalu przez skarżących. Jego konsekwencją nie jest zatem pozbawienie ich jedynego miejsca zamieszkania. Z tych też przyczyn, Sąd pierwszej instancji orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli I. S. i L. S., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że nie zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem uchwały jak również, że zdaniem Sądu zobowiązanie Dyrektora do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu nie ma wpływu na sytuację skarżących. Wskazując na powyższe, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie uchwały w części dotyczącej zobowiązania Dyrektora do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uwzględniając przedstawione wyżej wymogi, stwierdzić trzeba, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż charakter odmowny umieszczenia skarżących na liście osób oczekujących uniemożliwia udzielenie im ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 P.p.s.a. Odmowa taka nie wywołuje bowiem żadnego skutku materialnoprawnego, a więc w stosunku do skarżących trudno mówić chociażby o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podobnie źródła obowiązku skarżących nie stanowi zobowiązanie Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami do podjęcia działań zmierzających do opróżnienia lokalu i jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji nie stanowi ono obowiązku opróżnienia lokalu przez skarżących. Również w rozpoznawanym zażaleniu nie wskazano na żadne takie okoliczności, które przemawiałyby za wystąpieniem w sprawie niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ze wskazanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.