I OZ 440/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1905/20 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 lipca 2020 r. nr KOC/2626/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z 13 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1905/20 (dalej postanowienie z 13 lipca 2023 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J.G. (dalej skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 grudnia 2021 r. I SA/Wa 1905/20 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2020 r. I SA/Wa 1905/20 o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 lipca 2020 r. nr KOC/2626/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia doręczono skarżącemu 6 maja 2022 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął bezskutecznie 13 maja 2022 r. Skarżący złożył pismo 19 maja 2022 r., jednak nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Dlatego Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej ppsa), odrzucił zażalenie (k. 16-18, 26-26v, 29-36, 46-48, 55-56v, 58, 59-62, 66-67 akt I SA/Wa 1905/20). Zażalenie na postanowienie z 13 lipca 2023 r. złożył skarżący, domagając się wyznaczenia 30-60-dniowego terminu na udzielanie odpowiedzi na wezwania Sądu w związku z jego stanem zdrowia. Wskazał także, że jego numer PESEL jest znany zarówno organowi I, jak i II instancji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia (k. 74-76 akt I SA/Wa 1905/20). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 ppsa - Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, zm. poz. 1705). Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony. Z uwagi na odesłanie zawarte w art. 194 § 3 ppsa w zakresie wymogów formalnych zażalenia do wymogów formalnych pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 i następne ppsa) do uzupełnienia braków pisma sądowego będącego zażaleniem Przewodniczący wzywa na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze w zw. z art. 177a ppsa. Jak stanowi art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sprawie skarżący 4 lutego 2022 r. złożył zażalenie na postanowienie Sądu z 21 grudnia 2021 r. Zarządzeniem z 23 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie odpisu zażalenia i podanie numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącemu osobiście 6 maja 2022 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia bezskutecznie upłynął 13 maja 2022 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie w tym terminie i nie uzupełnił braków formalnych, do uzupełnienia których został prawidłowo wezwany i pouczony o konsekwencji zaniechania wykonania wezwania. W tej sytuacji Sąd prawidłowo zastosował rygor zakreślony skarżącemu w wezwaniu i odrzucił zażalenie. Pismo skarżącego z 19 maja 2022 r. pozostaje bez znaczenia, ponieważ zostało złożone po upływie wyznaczonego terminu, a nadto skarżący wraz z tym pismem nie uzupełnił braków formalnych. Sąd I instancji poprawnie przeprowadził formalną analizę zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z 21 grudnia 2021 r. i podjął prawidłowe czynności. Negatywny skutek procesowy w postaci odrzucenia zażalenia wynikał wyłącznie z zaniechań skarżącego. Odnośnie do zarzutu skarżącego, że jego numer PESEL znany był organom obu instancji wskazać trzeba, że w realiach niniejszej sprawy fakt ten pozostawał bez znaczenia, skoro nie był to jedyny brak formalny, z powodu którego skargę odrzucono. Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów NSA z 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22 (dalej uchwała II GPS 3/22), niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ppsa, wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Odpowiednie zastosowanie niniejszego wymogu należy odnieść do zażalenia. Przewodniczący prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez wskazanie numeru PESEL pod rygorem odrzucenia skargi, do czego był zobligowany mocą uchwały II GPS 3/22 (k. 58-64 akt I SA/Wa 1905/20). Bez znaczenia był fakt, że PESEL skarżącego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Kwestia, czy nieuzupełnienie tego braku przez skarżącego, mimo wezwania, uprawnia Sąd do zastosowania zakreślonego rygoru w postaci odrzucenia zażalenia z uwagi na istotę i charakter tego braku, tj. czy brak ten rzeczywiście uniemożliwiał nadanie sprawie dalszego biegu, nie miał znaczenia o tyle, że nawet gdyby uznać, że brak ten nie powinien stanowić przyczyny odrzucenia zażalenia, to przyczyną taką było niewątpliwie niezłożenie przez skarżącego odpisu zażalenia dla strony przeciwnej. Brak odpisu zażalenia bez wątpienia stanowi brak uniemożliwiający nadanie zażaleniu dalszego biegu. W ramach niniejszego postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie kwestię odrzucenia zażalenia na postanowienie z 21 grudnia 2021 r., będąc związanym granicami zażalenia na postanowienie z 13 lipca 2023 r. Kwestia prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 grudnia 2021 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z 23 października 2020 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 lipca 2020 r. nr KOC/2626/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego, jak i kwestia samego odrzucenia skargi nie mogły stanowić przedmiotu badania w postępowaniu zażaleniowym wywołanym zażaleniem na postanowienie z 13 lipca 2023 r. W odniesieniu do zarzutu skarżącego co do zaistnienia podstaw do wyznaczania mu 30-60-dniowego terminu na udzielanie odpowiedzi na wezwania Przewodniczącego w związku z jego stanem zdrowia wskazać trzeba, że termin 7 dni na uzupełnienie lub poprawienie pisma, o którym stanowi art. 49 § 1 ppsa, jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Może on zostać przywrócony na skutek złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, czego w tej sprawie skarżący nie uczynił. Strona przekracza termin, gdy nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie, tzn. braki nie zostają uzupełnione w całości lub części (M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck 2023, s. 372, nb 17 do art. 49; postanowienia NSA z: 27.7.2005 r. I FSK 99/05; 20.12.2006 r. I FSK 29/06; 29.5.2009 r. I OZ 561/09; 8.7.2010 r. I OZ 510/10; 11.5.2011 r. II FZ 159/11; 29.12.2011 r. I OSK 2319/11; postanowienie WSA we Wrocławiu z 8.1.2021 r. IV SO/Wr 21/20; postanowienie WSA w Warszawie z 25.2.2021 r. II SA/Wa 2529/20, cbosa; M. Bogusz, Glosa do postanowienia NSA z 13.5.2005 r. I OZ 437/05, GSP - Prz.Orz. 2007/1/67). Taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie. Zarzut skarżącego o zaistnieniu podstaw do przedłużenia dla niego terminu na wykonanie zobowiązania był zatem bezzasadny. Skarżący nie przedstawił żadnej przekonywającej argumentacji, która uzasadniałaby podważenie zaskarżonego postanowienia. Zażalenie na postanowienie z 13 lipca 2023 r. stanowi jedynie polemikę z zaskarżonym postanowieniem, które w całości odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.