I OZ 438/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 530/24 w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 maja 2024 r. nr SKO.4115.69.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 26 lutego 2025 r. odrzucił skargę H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 maja 2024 r., nr SKO.4115.69.2024, w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało mu doręczone 24 lipca 2024 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i z tego względu Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skargę odrzucił. Zażalenie na to postanowienie złożył H.S., wnosząc o uchylenie postanowienia w całości oraz doręczenie wezwania do uzupełnienia braku formalnego pełnomocnikowi skarżącego, a także przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarżący zmaga się z dolegliwościami zdrowotnymi, które utrudniają wykonywanie prostych prac manualnych związanych z podstawowymi czynnościami życia codziennego. Z tego względu nie był w stanie skoncentrować się na obowiązkach formalnych związanych ze sprawą sądową. Wskazano również, że wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, a więc skarżący spodziewał się, że wszelkie braki skargi będą uzupełniane przez jego pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne elementy, wskazane w ustawie. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Podkreślić w tym miejscu ponadto należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W niniejszej sprawie, pismem z 22 lipca 2024 r., skarżący został wezwany do wskazania numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to doręczono skarżącemu 24 lipca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 13). Termin na uzupełnienie braku bezskutecznie upłynął więc 31 lipca 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania, co prawidłowo skutkowało odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji. Dla zachowania powyższego terminu bez znaczenia pozostają podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z jego stanem zdrowia. Sąd administracyjny, oceniając uzupełnienie braków formalnych skargi nie ocenia przyczyn uchybienia terminu, gdyż okoliczności te mogą mieć znaczenie w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący – mimo stosownego wezwania – nie usunął braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Na marginesie wyjaśnić należy, że podanie przez stronę swojego numeru PESEL po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku wyznaczonego przez sąd jest czynnością spóźnioną i nie wpływa na prawidłowość postanowienia Sądu I instancji. Pozostaje również bez znaczenia dla dalszego biegu sprawy. Jak już bowiem wskazano, obowiązek ten strona powinna wypełnić najpóźniej w terminie otwartym do wykonania wezwania do uzupełnienia stwierdzonego przez Sąd braku formalnego skargi. Co więcej również okoliczność złożenia wraz ze skargą wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na uzupełnienie podstawowych braków formalnych skargi (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2023 r., sygn. akt III OZ 803/22 – dostępne w CBOSA) . Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.