I OZ 423/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 71/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy całkowitego zwolnienia z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił A. K. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie odmowy całkowitego zwolnienia z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżoną decyzją nie został na skarżącą nałożony żaden obowiązek, a jedynie nie przyznano prawa polegającego na całkowitym zwolnieniu z ponoszenia odpłatności za pobyt matki w domu pomocy społecznej. Nadto nie zakończyło się prawomocnie postępowanie w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt matki w domu pomocy społecznej, a rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie jest od niego uzależnione. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. K., wskazując, że nie powinna ponosić żadnych kosztów pobytu jej matki w domu pomocy społecznej ze względu na brak opieki z jej strony w okresie dzieciństwa. Nadto sytuacja finansowa jej rodziny jest trudna – całe posiadane środki nie starczają na bieżące wydatki. Przedmiotowa decyzja może wyrządzić nieodwracalną szkodę majątkową w jej gospodarstwie domowym. Skarżąca podkreśliła, że ten sam Sąd wstrzymał wykonanie decyzji w tym samym stanie faktycznym w sprawie IV SA/Gl 671/17. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak trafnie zauważył Sąd I instancji, istotą niniejszej sprawy jest możność wstrzymania wykonania decyzji o odmowie całkowitego zwolnienia z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej. Zasadniczą kwestią jest więc rozstrzygnięcie, czy przedmiotowe orzeczenie nadaje się do wykonania, tj. ustala dla skarżącej nakaz lub zakaz określonego zachowania, przyznaje równocześnie uprawnienie i nakłada obowiązki, ewentualnie czy na podstawie decyzji skarżąca została do czegoś zobowiązana. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowa decyzja nie nadaje się do wykonania. Po pierwsze, decyzją tą odmówiono A. K. całkowitego zwolnienia z opłat za pobyt jej matki w domu pomocy społecznej i jest ona bezpośrednio związana z orzeczeniem o ustaleniu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Najpierw musi istnieć prawomocnie orzeczony obowiązek, a dopiero potem możliwe jest zwolnienie z tego obowiązku. Po drugie, nawet gdyby już istniało takie zobowiązanie orzeczone w stosunku do skarżącej, to wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji również nie byłoby możliwe. Nie miałoby ono żadnego wpływu na istnienie obowiązku wynikającego z ustalenia opłaty, a co za tym idzie, bezcelowe byłoby wstrzymywanie jej wykonania. Innymi słowy, nie jest możliwe wykonanie decyzji o odmowie przyznania zwolnienia z opłaty, a wynika to z charakteru tego orzeczenia, którego skutkiem jest wyłącznie fakt, że skarżąca nie może ze zwolnienia skorzystać. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.