Sygnatura
I OZ 422/26
Postanowienie NSA z 10 listopada 2026 r., I OZ 422/26
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 10 listopada 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lipca 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 505/26 o odmowie wstrzymania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi J.S. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 września 2025 r. II SA/Rz 726/25 postanawia oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
PRAWOMOCNYM WYROKIEM Z DNIA 9 WRZEŚNIA 2025 R., SYGN. AKT II SA/RZ 726/25, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W RZESZOWIE UCHYLIŁ DECYZJĘ PREZESA ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH Z DNIA [...] KWIETNIA 2025 R., NR [...], WYDANĄ W PRZEDMIOCIE ODMOWY PRZYZNANIA I.S. PRAWA DO ŚWIADCZENIA WYCHOWAWCZEGO. W skardze o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem J.S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego orzeczenia. Uzasadniając zgłoszone żądanie, podniosła, że wykonanie wyroku może spowodować znaczną szkodą i trudne do odwrócenia skutki po stronie skarżącej, związane z ewentualną koniecznością zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Wskazała ponadto, że wykonanie wyroku może również wywołać negatywne konsekwencje w toczącym się postępowaniu karnym, nie precyzując jednak o jakie konsekwencje chodzi. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania wyroku objętego skargą o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że ewentualna konieczność zwrotu pobranego świadczenia wychowawczego będzie konsekwencją wykonania wydanej w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, która może być przedmiotem zaskarżenia i wniosku o wstrzymanie w odrębnym postępowaniu sądowym. Nie będzie natomiast bezpośrednim skutkiem wykonania wyroku objętego skargą o wznowienie postępowania. Sąd wskazał także, że brak jest podstaw do przyjęcia, że kwestionowany wyrok może mieć negatywne konwencji w postępowaniu karnym, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia takiej zależności. Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła zażalenie, w którym domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania wyroku z dnia 9 września 2025 r. bądź uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zwróciła uwagę na przywołanie w zaskarżonym postanowieniu nieistniejącej podstawy prawnej oraz wskazała, że skutki wywołane przez wyrok objęty skargą nie mają charakteru hipotetycznego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej też p.p.s.a., sądowa ustawa procesowa) wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się przy tym, że niepowetowana szkoda to taki uszczerbek, który nie będzie mógł być odwrócony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 2871/13). Wyjaśnić w tym miejscu należy, że co do zasady świadczenia o charakterze pieniężnym, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, nie charakteryzują się tą właściwością. Wynagrodzenie szkody spowodowanej na skutek nieprawidłowego orzeczenia obowiązku zwrotu świadczenia pieniężnego może nastąpić przez zwrot uiszczonej bądź wyegzekwowanej kwoty. W rozpoznawanej sprawie brak jest zatem podstaw, do uznania, że na skutek niewstrzymania wykonania wyroku wskazanego w skardze o wznowienie postępowania dojdzie do niepowetowanej szkody po stronie skarżącej. Zgodzić także należy się z Sądem pierwszej instancji, który prawidłowo wskazał, że ewentualna szkoda, która miałaby nastąpić na skutek uznania świadczenia pobranego przez skarżącą za nienależne, następowałaby na skutek wydania decyzji administracyjnej, która podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i jako taka może być przedmiotem odrębnego wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skutek upatrywany przez skarżącą nie następuje zatem bezpośrednio z uwagi na pozostawanie w obrocie prawnym wyroku objętego skargą o wznowienie postępowania. Za okoliczność przemawiającą za uchyleniem bądź zmianą zaskarżonego postanowienia nie sposób także uznać okoliczności, że w końcowej części uzasadnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przywołał nieistniejący art. 284 § 3 p.p.s.a. Zauważyć bowiem należy, że w początkowej części rozważań prawnych Sądu pierwszej instancji podstawa prawna została nie tylko poprawnie przywołana w zakresie numeracji tego przepisu, ale także prawidłowo zacytowana. Sąd dokonał również wykładni tego przepisu i przyrównania wyników tej wykładni do stanu faktycznego sprawy. Nie sposób zatem uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o nieistniejącą podstawę prawną. Omyłkowe zatem przywołanie w końcowej części uzasadnienia nieistniejącego art. 284 § 3 p.p.s.a. nie miało jakiegokolwiek wpływu na wydane rozstrzygnięcie i nie może przesądzać o uchyleniu ani zmianie tego postanowienia. W świetle powyższych wywodów należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 19 października 2026
- Symbol z opisem
- 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
- Skarżony organ
- Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
- Sędziowie
- Karol Kiczka /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 184, art. 197 par. 1 i 2, art. 284 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Bd 466/26 · 10 listopada 2026
Wyrok WSA w Bydgoszczy z 10 listopada 2026 r., II SA/Bd 466/26
Sygnatura: II SA/Łd 697/26 · 10 listopada 2026
Wyrok WSA w Łodzi z 10 listopada 2026 r., II SA/Łd 697/26
Sygnatura: II SA/Gl 691/26 · 10 listopada 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 10 listopada 2026 r., II SA/Gl 691/26
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny