I OZ 421/17

Dnia 8 marca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2016 r. o sygn. akt II SA/Kr 483/16 odrzucające skargę kasacyjną Z.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2016 r. o sygn. akt II SA/Kr 483/16 oddalającego skargę Z.J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 26 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Z.J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 26 lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania. Odpis w.w. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 sierpnia 2016 r. (k. 76 akt sądowych). W dniu 26 września 2016 r. (data nadania skargi kasacyjnej w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wniósł do Sądu skargę kasacyjną na powołany wyżej wyrok z dnia 20 lipca 2016 r. Z uwagi na stwierdzone braki formalne wniesionego środka zaskarżenia, tj, brak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz brak wpisu sądowego, Sąd pismem z 4 października 2016 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia w.w. wniosku oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnik skarżącej otrzymała w dniu 10 października 2016 r. (k. 86 akt sądowych). W dniu 12 października 2016 r. uiszczono wpis sądowy od skargi kasacyjnej, jednak do dnia 17 października 2016 r. pełnomocnik skarżącej nie złożył wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. o sygn. akt II SA/Kr 483/16 odrzucił skargę kasacyjną. Jak wskazał w uzasadnieniu, zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., póz. 718,), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Według regulacji art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). Z treści art. 177a p.p.s.a. wynika, że jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd zaznaczył, że bezsporną w niniejszej sprawie jest okoliczność, iż wniesiona skarga kasacyjna dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz nie była należycie opłacona. Nie budził także wątpliwości fakt, iż pełnomocnik skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia ww. braku formalnego, bowiem wezwanie z dnia 4 października 2016 r. otrzymał w dniu 10 października 2016 r. Jednak w zakreślonym terminie 7 dni tj. do dnia 17 października 2016 r. pełnomocnik uiścił jedynie wpis sądowy, nie sformułował jednak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W świetle powyższego Sąd uznał, że pełnomocnik nie uzupełnił wymagany brak formalny skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie sformułował pełnomocnik skarżącej. Zarzucił on orzeczeniu naruszenie art. 176 § 2 p.p.s.a., ponieważ brak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub zrzeczeniu się rozprawy nie jest brakiem nieusuwalnym w świetle art. 174 p.p.s.a., a co za tym idzie może być konwalidowany na każdym etapie postepowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W niniejszej sprawie bezspornie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia ww. braku formalnego, bowiem wezwanie z dnia 4 października 2016 r. otrzymał w dniu 10 października 2016 r. Jednak w zakreślonym terminie 7 dni tj. do dnia 17 października 2016 r. nie uzupełnił wskazanego braku. W zażaleniu podniesiono, że brak ww. wniosku nie jest brakiem nieusuwalnym w świetle art. 174 p.p.s.a. Tymczasem przepis ten określa podstawy skargi kasacyjnej i nie odnosi się do elementu skargi kasacyjnej określonego w art. 176 § 2 p.p.s.a., wobec czego pozostaje niewłaściwym wzorcem kontroli. Zgodnie z art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przepis art. 178 stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro zatem w niniejszej sprawie strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków skargi kasacyjnej, to w świetle wskazanych regulacji podlegała ona odrzuceniu. Wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu, ustawodawca wyraźnie określa termin, w jakim strona powinna usunąć braki skargi kasacyjnej na wezwanie przewodniczącego – wynosi on zgodnie z art. 177a p.p.s.a. siedem dni. A zatem brak skargi kasacyjnej w postaci braku wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wbrew zapatrywaniu pełnomocnika skarżącej, nie może być konwalidowany na każdym etapie. Z powyższych względów nie budzi najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.