I OZ 412/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1808/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 24 sierpnia 2023 r. nr SKO.4170.31.1977.2023 w przedmiocie odmowy czasowego odebrania kotów postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 2 listopada 2023 r. w sprawie o sygn. II SA/Rz 1808/23 wezwano M.S. (skarżącą) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 24 sierpnia 2023 r. nr SKO.4170.31.1977.2023. Skarżącą pouczono, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skarżąca. Postanowieniem z 12 grudnia 2023 r. o sygn. akt I OZ 588/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej. Pismem z 28 grudnia 2023 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 25 stycznia 2024 r. o sygn. akt II SPP/Rz 1/24 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego sprzeciwu, ww. postanowienie o odmowie zwolnienia z kosztów sądowych zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 6 marca 2024 r. o sygn. akt II SPP/Rz 1/24. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 7 marca 2023 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, pouczając, że należy tego dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 56, 57). Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 marca 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wymaganych braków fiskalnych skargi. Zaskarżonym postanowieniem z 3 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez rozpoznanie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Po myśli art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wywiedzionej przez nią skargi poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 200 złotych. Następnie po oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżąca wniosła o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 25 stycznia 2024 r. starszy referendarz sądowy odmówił zwolnienia jej od kosztów sądowych. Następnie na skutek wniesionego przez skarżącą sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 marca 2024 r. utrzymał w mocy ww. postanowienia referendarza sądowego z 25 stycznia 2024 r. Skarżąca nie korzystała zatem ze zwolnienia od kosztów sądowych, wobec czego zachodziły podstawy do wezwania jej do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty sądowej od skargi w siedmiodniowym terminie pod rygorem jej odrzucenia. W ustawowym terminie, który upływał 18 marca 2024 r., skarżąca nie opłaciła wpisu sądowego. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentów skarżącej, dotyczących jej sytuacji finansowej, zauważyć należy, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie oddalony. Tym samym ponowne powoływanie się przez skarżącą na brak środków finansowych nie mogło stanowić skutecznej podstawy do uwzględnienia zażalenia. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.