I OZ 407/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 odmawiające zmiany postanowienia w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 20 grudnia 2011 r. odmawiającego wyłączenia sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder od orzekania w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 14 marca 2012 r. R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Uzasadniając wniosek podał, że podstawą wyłączenia sędziego jest kierowanie się przez niego "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego w stosowaniu prawa na szkodę i krzywdę skarżącego i na szkodę Państwa". Sąd pierwszej instancji podniósł, iż w rozpoznawanej sprawie był już dwukrotnie rozpoznawany wniosek R. S. o wyłączenie sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R. S. o wyłączenie tego sędziego od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 września 2011 r. sygn. akt I OZ 615/11 oddalił zażalenie R. S. na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił ponowny wniosek R. S. o wyłączenie sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania przedmiotowej sprawy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt I OZ 47/12 oddalił zażalenie wnioskodawcy na to postanowienie. W tej sytuacji kolejny wniosek o wyłączenie tego samego sędziego należało zdaniem Sądu pierwszej instancji potraktować jako żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 20 grudnia 2011 r. oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego. Skarżący składając kolejny wniosek o wyłączenie sędziego nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie poprzedniego wniosku o wyłączenie sędziego uległy zmianie. W poprzednio złożonym wniosku o wyłączenie sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder R. S. zarzucał sędziemu posługiwanie się "omnipotencją władczą" w czasie posiedzenia Sądu w dniu 2 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. II SA/Sz 277/10 czym działał na szkodę i krzywdę skarżącego. W rozpoznawanym obecnie wniosku R. S. podniósł, że sędzia posługuje się "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego". Zatem powody złożenia wniosku o wyłączenie sędziego nie uległy zmianie. W poprzednio wydanych w przedmiotowej sprawie prawomocnych postanowieniach Sąd uznał, że nie uzasadniają one uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego. W tej sytuacji zdaniem Sądu pierwszej instancji brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 20 grudnia 2011 r., ponieważ wnioskodawca ponownie nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. wniósł o jego uchylenie oraz o wyłączenie sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder od orzekania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak słusznie zaznaczył Sąd pierwszej instancji, wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznawania niniejszej sprawy był już rozpoznany. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R. S. o wyłączenie tego sędziego od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 września 2011 r. sygn. akt I OZ 615/11 oddalił zażalenie R. S. na to postanowienie. Skarżący składając trzeci wniosek o wyłączenie ww. sędziego ponownie powołał się na te same okoliczności, które były powodem złożenia poprzednich wniosków. Należy zatem uznać, iż w niniejszej sprawienie zachodzą przewidziane w art. 165 p.p.s.a. przesłanki do zmiany wcześniejszych prawomocnych postanowień. Stosownie bowiem do tego przepisu, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczność sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak wynika z akt sprawy, podnoszone przez skarżącego okoliczności - mające w jego ocenie stanowić przesłanki do wyłączenia sędziego - nie uległy zmianie. W związku z powyższym, znajduje również zastosowanie w sprawie art. 153 powołanej ustawy, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone już dwukrotnie zarówno przez Sąd I, jak i II instancji, wiążą w sprawie ten Sąd. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.