I OZ 401/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2018 roku sygn. akt IV SA/Wr 318/17 odrzucające sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] czerwca 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 roku sygn. akt IV SA/Wr 318/17 wydanym na podstawie art. 260 § 2 zd. 2 w związku z art. 197 § 2 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] czerwca 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej odrzucił sprzeciw skarżącego od zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący skorzystał już z przysługującego mu prawa do zakwestionowania zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 grudnia 2017 roku sygn. akt IV SA/Wr 318/17 o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku (zawartego w piśmie z dnia 6 października 2017 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Kolejny środek zaskarżenia tego samego zarządzenia Sąd uznał za niedopuszczalny. Zażalenie na to postanowienie złożył R. S., wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przy czym, stosownie do treści art. 197 § 2 w związku z art. 193 powołanej ustawy, przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń. Z kolei w myśl art. 260 § 2 zd. 2 cytowanej ustawy w sprawach ze sprzeciwu od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W niniejszej sprawie skarżący R. S. w piśmie z dnia 6 października 2017 roku zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Referendarz sądowy w WSA we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2017 roku sygn. akt IV SA/Wr 318/17 wydanym na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Skarżący skutecznie zaskarżył to zarządzenie sprzeciwem z dnia 3 stycznia 2018 roku. W wyniku tej czynności procesowej zarządzenie zostało utrzymane w mocy prawomocnym postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2018 roku. W tej sytuacji wniesienie pismem z dnia 2 lutego 2018 roku kolejnego sprzeciwu skierowanego przeciwko temu samemu orzeczeniu należy uznać za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, NSA uznał, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił drugi sprzeciw wniesiony od tego samego postanowienia. Dlatego zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.