I OZ 4/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Diecezji Kieleckiej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 143/21 o odrzuceniu skargi Diecezji Kieleckiej na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 143/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Diecezji Kieleckiej na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2021 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru NIP lub REGON skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2021 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania przesłano w jednej kopercie. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 maja 2021 r. Skarżąca w dniu 17 maja 2021 r. uiściła należny wpis w kwocie 200 zł. Jednak do dnia wydania postanowienia o odrzuceniu skargi skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Diecezja Kielecka, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 49 §1 P.p.s.a. i w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi Diecezji Kieleckiej, a w konsekwencji również postanowienie o zwróceniu kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi z uwagi na to, że strona skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych tej skargi, tj. nie podała swojego numeru REGON lub numeru NIP, w sytuacji gdy numer REGON i numer NIP strony skarżącej są publicznie dostępne ponieważ: 1) numer NIP i numer REGON figurują w powszechnie dostępnym elektronicznym rejestrze prowadzonym przez Główny Urząd Statystyczny, a wpis dotyczący Diecezji Kieleckiej możliwy jest do wyszukania przy wykorzystaniu w szczególności jej danych adresowych, a ponadto; 2) numer REGON widnieje nadto w treści elektronicznej księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, której dotyczy przedmiotowa sprawa, tj. KW o nr: [...], a numer tej księgi wieczystej został wielokrotnie wskazany w treści dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (m.in. w treści zaskarżonej decyzji, ostatnio w treści odpowiedzi na skargę złożonej przez Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii), a w konsekwencji nie istnieją przeszkody dla zidentyfikowania strony skarżącej i prowadzenia postępowania administracyjnego pomimo, że strona skarżąca nie podała swojego numeru NIP lub numeru REGON w zakreślonym terminie. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem nadania sprawie dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 P.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. c P.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Z treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. c P.p.s.a. jednoznacznie zatem wynika, że jeśli pismo strony niebędącej osobą fizyczną jest pierwszym pismem w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej (a tak było w sprawie niniejszej), to powinno zawierać numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo. W świetle powołanego przepisu nie jest zatem wystarczające powołanie się na informacje zawarte we właściwych rejestrach publicznych, albowiem brak jest przepisu, który zwalniałby z obowiązku wskazania tego numeru w skardze (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt I OZ 1306/19, z dnia 10 września 2020 r. sygn. akt I OZ 505/20 oraz z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OZ 126/21; dostępne w Centralne Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Diecezja Kielecka wnosząc skargę na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. wymogu, o którym mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c P.p.s.a. nie spełniła. Wobec tego zasadnie Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2021 r. wezwała stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru NIP lub REGON - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierającą powyższe wezwanie została prawidłowo doręczona w dniu 14 maja 2021 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, a zatem Sąd I instancji właściwie odrzucił skargę. Odnosząc się do podnoszonych w uzasadnieniu zażalenia argumentów, że nie istnieje ryzyko braku możliwości zidentyfikowania strony skarżącej bądź ryzyko prowadzenia postępowania z udziałem podmiotu, który nie ma uprawnień strony skarżącej zauważyć trzeba, że odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. następuje w wyniku stwierdzenia przez Sąd I instancji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Okoliczność występowania w obrocie prawnym w skali całego kraju tylko jednego podmiotu takiego jak skarżąca pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.