I OZ 390/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na pkt. 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1395/13 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: 1. uchylić pkt 3. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1395/13 i zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz B.W. kwotę 766 (siedemset siedemdziesiąt sześć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz skarżącego kwotę 220 zł (dwieście dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1395/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi B.W., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Tyczyna z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] wydane w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. W pkt. 3 tego wyroku Sąd orzekł o obowiązku rozliczenia między stronami kosztów niniejszego postępowania, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 406 zł. B.W., reprezentowany przez adwokata, wniósł zażalenie na pkt. 3 powyższego wyroku, twierdząc, iż Sąd błędnie obliczył koszty postępowania, które winny wynieść 766 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, iż w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z art. 205 § 2 wskazanej ustawy wynika, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa osobistego. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które w § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a stanowi, iż stawki minimalne w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia była opłata adiacencka czyli akt ustalający należność pieniężną w formie daniny publicznej, w wysokości 3703 zł, a więc zgodnie z § 6 pkt 3 wskazanego rozporządzenia stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika wynosiła 600 zł. W niniejszej sprawie koszty sądowe wyniosły 149 zł tytułem uiszczonego wpisu oraz 17 zł tytułem udzielenia pełnomocnictwa. Uwzględniając więc przepis wskazanego powyżej art. 205 § 2 uznać należy, iż zasądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie kwota 406 zł obliczona została niewłaściwie i winna wynosić 766 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 193, art. 205 § 2 i art. 203 pkt 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.