I OZ 382/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 274/25 o odrzuceniu skargi W.B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 12 grudnia 2024 r., znak: WIW-PU.9250.35.2024.PGA w przedmiocie nakazania dokonania legalizacji wagi postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 274/25, odrzucił skargę W.B., zwanego dalej "skarżącym", na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 12 grudnia 2024 r., znak: WIW-PU.9250.35.2024.PGA, w przedmiocie nakazania dokonania legalizacji wagi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie powyższego braku formalnego skargi, a także nie uiścił stosownego wpisu od skargi, Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. Argumentując swoje stanowisko wnoszący zażalenie wskazał, że numer PESEL stanowi dane wrażliwe, które nie byłyby w odpowiedni sposób zabezpieczone przez Sąd, w związku z powyższym, w ocenie skarżącego, Sąd nie może żądać tego typu danych. Równocześnie skarżący podniósł, że Sąd dysponuje stosownymi numerami NIP i REGON. W złożonym zażaleniu w żaden sposób nie odniesiono się do kwestii związanej z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podnoszone przez skarżącego twierdzenia, jakoby Sąd I instancji nie był władny do domagania się przedłożenia przez stronę skarżącą numeru PESEL stoją w sprzeczności z obowiązującymi przepisami P.p.s.a., które nakładają na składającego skargę obowiązek podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać mu prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy pismo zawiera braki formalne wymienione w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odnosząc się natomiast do kwestii braku uiszczenia wpisu sądowego wskazać należy, że stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ustawodawca w art. 239 P.p.s.a. przewidział dwa rodzaje zwolnień od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych – z mocy ustawy, bądź przyznane przez sąd. Niniejsza sprawa nie należy jednak do kategorii spraw, które z mocy ustawy są zwolnione od wpisu. Z akt nie wynika także, aby skarżącemu w niniejszej sprawie przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z akt sprawy wniesiona skarga była dotknięta brakiem formalnym i fiskalnym, które polegały na niewskazaniu numeru PESEL skarżącego oraz nieuiszczeniu wpisu sądowego od skargi. W tej sytuacji skarżący, na mocy zarządzeń z dnia 3 lutego 2025 r., zasadnie został wezwany do uzupełnienia powyższego braku formalnego oraz uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącemu 25 lutego 2025 r., zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął 4 marca 2025 r. Skarżący we wskazanym terminie nie uzupełnił przedmiotowych braków skargi, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi. W związku z powyższym należy uznać, że zażalenie jest bezzasadne, a zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.