I OZ 382/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora Wyższej Szkoły Kupieckiej w Łodzi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt III SO/Łd 3/14 o wymierzeniu Rektorowi Wyższej Szkoły Kupieckiej grzywny w sprawie z wniosku M. K. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt III SO/Łd 3/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył Rektorowi Wyższej Szkoły Kupieckiej w Łodzi grzywnę w wysokości 500 zł w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga M. K. na bezczynność Rektora Wyższej Szkoły Kupieckiej w Łodzi została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej i przekazana do organu administracji publicznej w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy, zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga wpłynęła do organu w dniu 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzając grzywnę stwierdził, że termin na przekazanie skargi wraz z aktami upłynął bezskutecznie w dniu 16 grudnia 2013 r. Do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny Rektor Wyższej Szkoły Kupieckiej w Łodzi nie przesłał do Sądu skargi. W ocenie Sądu I instancji nie budzi wątpliwości fakt, iż organ uchybił obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 54 § 2 P.p.s.a. Zostały zatem spełnione przesłanki wynikające z art. 55 § 1 P.p.s.a., przy czym przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Biorąc pod uwagę sytuację finansową uczelni, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wymierzenie grzywny w wysokości 500 złotych osiągnie cel przewidziany w przepisie art. 55 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Rektor Wyższej Szkoły Kupieckiej w Łodzi, podnosząc że dopełnił obowiązku terminowej odpowiedzi do Sądu poprzez sporządzenie jej i złożenie w sekretariacie Uczelni, natomiast obieg korespondencji jest poza kompetencjami Rektora. W odpowiedzi na zażalenie M. K. wniosła o jego oddalenie, podkreślając że niedopełnienie obowiązków przez pracownika organu nie może wpłynąć na postanowienie Sądu z dnia 26 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Jak wynika z akt sprawy Rektor Wyższej Szkoły Kupieckiej w Łodzi niewątpliwie uchybił określonemu terminowi. Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na kwotę 500 zł jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, że strona nie może ponosić negatywnych skutków nieprofesjonalnych działań pracowników organu. W tej sytuacji organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji przysługującego stronie prawa do szybkiego rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.