I OZ 381/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2764/24 o odrzuceniu skargi D.R. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 23 września 2024 r., znak MG.G.224.51.2022.AP w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2764/24, w punkcie 1 odrzucił skargę D.R., zwanego dalej "skarżącym", na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 23 września 2024 r., znak: MG.G.224.51.2022.AP, w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji; w punkcie 2 zwrócił na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, a także uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w zakreślonym terminie uzupełnił wpis sądowy, jednakże nie podał numeru PESEL. Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Argumentując swoje stanowisko wskazał, że gdy odebrał pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków był chory i miał wysoką gorączkę, na skutek czego najprawdopodobniej przeoczył konieczność wysłania numeru PESEL i dokonał jedynie wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać mu prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy pismo zawiera braki formalne wymienione w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy wniesiona skarga była dotknięta brakiem formalnym polegającym na niewskazaniu numeru PESEL skarżącego oraz brakiem fiskalnym polegającym na nieuiszczeniu pełnej kwoty wpisu od skargi. W tej sytuacji skarżący, na mocy zarządzeń Przewodniczącej Wydziału IV Sądu I instancji z dnia 25 listopada 2024 r., zasadnie został wezwany do uzupełnienia braku formalnego oraz fiskalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 9 grudnia 2024 r., a zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął w dniu 16 grudnia 2024 r. Skarżący we wskazanym terminie nie uczynił zadość wezwaniu do wskazania numeru PESEL, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi. W konsekwencji odrzucenia skargi Sąd I instancji w sposób właściwy dokonał zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podnoszona przez skarżącego okoliczność dotyczącą odebrania przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego w trakcie choroby i przy wysokiej gorączce w żaden sposób nie świadczy o niezaistnieniu braku formalnego w tym zakresie. Powoływanie się skarżącego na ciężki stan zdrowia (z zastrzeżeniem jego należytego udokumentowania), który miał uniemożliwiać skuteczne uzupełnienie braków formalnych skargi, byłoby zasadne w sytuacji złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, którego to wniosku skarżący jednak nie złożył. Okoliczność ta pozostaje natomiast bez wpływu na fakt, że skarżący uchybił terminowi określonemu w wezwaniu. W związku z powyższym należy uznać, że zażalenie jest bezzasadne, a zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.