I OZ 378/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miasta Stołecznego Warszawy na postanowienie zawarte w punkcie 2 (drugim) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1191/22 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 marca 2020 r. nr KOX/4276/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 (drugim) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1191/22 i w tym zakresie zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W punkcie I wyroku z dnia 17 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1191/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie. Postanowieniem zawartym w punkcie II tego wyroku (dalej postanowienie z 17 listopada 2022 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że o należnych skarżącemu kosztach postępowania sądowego w kwocie 200 zł orzeczono stosownie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej ppsa). Zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w punkcie II wyroku z dnia 17 listopada 2022 r. złożyło skarżące Miasto, reprezentowane przez radcę prawnego, wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na jego rzecz kwoty 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił niewłaściwe zastosowanie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935) i nieuwzględnienie wynagrodzenia skarżącego reprezentowanego przez radcę prawnego w zasądzonej od organu na rzecz skarżącego kwocie tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o zmianę przedmiotowego postanowienia i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy kwoty 680 zł (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 2 ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez [...] radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego [...] radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego, a więc także i wynagrodzeniu pełnomocnika strony wygrywającej proces, ma charakter wtórny w stosunku do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, stanowiąc - co do zasady - jego konsekwencję. Wysokość wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącego ustalić należało w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia z 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935), zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2, [...], c) w innej sprawie - 480 zł. Należy zwrócić uwagę - co słusznie zasygnalizował pełnomocnik strony skarżącej, że sąd I instancji w wyroku nie uwzględnił pełnych kosztów postępowania sądowego poniesionych przez stronę skarżącą, a wynikających z reprezentacji strony skarżącej przez pełnomocnika profesjonalnego, a zatem nie uwzględnił kosztów wynagrodzenia tego pełnomocnika. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny uchylił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wyroku i na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zasądzona kwota obejmuje kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz kwotę 480 zł tytułem wynagrodzenia dla pełnomocnika strony skarżącej, będącego radcą prawnym. Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, uwzględnił zażalenie. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie WSA. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te dotyczą jednak wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Oznacza to, że ustawodawca w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.