I OZ 371/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 179/17 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 179/17 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania i wypłaty zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 179/17 (dalej postanowienie z 8 lutego 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. S. (dalej skarżący) w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania i wypłaty zasiłku stałego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 3 stycznia 2018 r. I SA/Wa 179/17 odrzucił skargę kasacyjną M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 maja 2017 r. I SA/Wa 179/17. Odpis postanowienia z 3 stycznia 2017 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o sposobie wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu dnia 24 stycznia 2018 r. W dniu 30 stycznia 2017 r. (data prezentaty Sądu) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 3 stycznia 2017 r. Zażalenie to zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Art. 175 § 2 i 3 ppsa stosuje się odpowiednio, tj. zażalenie może być sporządzone przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Skarżący nie jest adwokatem, ani radcą prawnym, jak również nie jest osobą, o której mowa w art. 175 § 2 i 3 ppsa. Tym samym nie mógł skutecznie osobiście sporządzić zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Zażalenie z dnia 31 stycznia 2018 r., jako niespełniające wymogu określonego w art. 194 § 4 ppsa, jest niedopuszczalne (k. 7, 18-19, 51-52, 57, 58, 61, 64-65 akt I SA/Wa 179/17). Zażalenie na postanowienie z 8 lutego 2018 r. wniósł M. S. zarzucając, że Sąd I instancji odmówił mu wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, by sporządził skargę kasacyjną, tym samym spowodował, że czynności procesowe podejmuje osobiście (k. 70 akt I SA/Wa 179/17). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przywołał art. 194 § 4 ppsa, zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 ppsa, tj. podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Sąd I instancji pouczył skarżącego o treści powyższych przepisów. Mimo udzielonego mu pouczenia, zażalenie na postanowienie odrzucające jego skargę kasacyjną sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 ppsa. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 ppsa, na podstawie art. 178 ppsa, winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (postanowienie NSA z 30.9.2004 r., OZ 474/04, ONSAiWSA 2004/2/34, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8, s. 528, uw. 13; postanowienie NSA z 8.1.2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.