I OZ 37/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1315/23 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2023 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 28 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1315/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. K. na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2023 r. o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r. została odrzucona skarga skarżącej na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 28 kwietnia 2023 r. w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną z powodu nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącej braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 września 2023 r. W dniu 18 października 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł środek odwoławczy zatytułowany "Skarga kasacyjna". Pismo to zostało uznane za zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2023 r. przytoczył m.in. treść art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Sąd podkreślił, że postanowienie z dnia 30 sierpnia 2023 r. zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., a zatem przysługiwało na nie zażalenie, a nie skarga kasacyjna. W związku z powyższym wniesiony przez pełnomocnika skarżącej środek odwoławczy uznany został za zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 sierpnia 2023 r. o odrzuceniu skargi. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 września 2023 r., a zatem termin na wniesienie zażalenia upłynął dniu 25 września 2023 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie w dniu 18 października 2023 r., tj. po upływie ww. terminu. Zażalenie na postanowienie z dnia 3 listopada 2023 r. wniosła skarżąca, wskazując że na postanowienie o odrzuceniu skargi służyć może albo skarga kasacyjna albo zażalenie. Ponadto, przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. daje podstawy dla odrzucenia skargi "gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi". Tymczasem przedłożona dokumentacja lekarska obrazująca wykazany tam długotrwały pobyt w szpitalu, łącznie z zabiegiem operacyjnym w postaci intubacji, z całą pewnością dawały podstawy do tego aby w przedmiotowej sprawie nie miała zastosowania uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 2/22, co eliminowałoby prawo skarżącej do sądu i tym samym odniesienia się do powodów merytorycznych samej skargi z dnia 10 czerwca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci zażalenie na postanowienie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwie ocenił, że skoro odpis postanowienia z dnia 30 sierpnia 2023 r. o odrzuceniu skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 września 2023 r. to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 25 września 2023 r. Przedmiotowe zażalenie (błędnie zatytułowane "Skarga kasacyjna") zostało natomiast wniesione przez pełnomocnika skarżącej w dniu 18 października 2023 r., a więc z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu, wbrew wyrażonemu przez skarżącą stanowisku, od postanowienia, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. służy stronie zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału IV prawidłowo zarządzeniem z dnia 25 października 2023 r. uznał za zażalenie pismo skarżącej z dnia 18 października 2023 r. zatytułowane "Skarga kasacyjna", a Sąd I instancji zasadnie odrzucił ten środek zaskarżenia z uwagi na wniesienie zażalenia po upływie ustawowego terminu. Podkreślić przy tym należy, że przedmiotem kontroli instancyjnej w niniejszym postępowaniu było postanowienie o odrzuceniu zażalenia z uwagi na jego wniesienie z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny kontrolował zatem jedynie, czy został dochowany ustawowy termin do wniesienia zażalenia, a w konsekwencji czy Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2023 r. Z tych względów, na obecnym etapie postępowania, nie było możliwe odniesienie się do okoliczności związanych z uchybieniem przez skarżącą terminu zakreślonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 czerwca 2023 r. wzywającym stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.