Sygnatura
I OZ 356/26
Postanowienie NSA z 7 października 2026 r., I OZ 356/26 – zasiłki celowe i okresowe
Wynik
Odrzucono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 7 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 475/24, o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2023 r., nr SKO Gd/2738/23, w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 475/24, odrzucił zażalenie A.M. na postanowienie Sądu I instancji z dnia 13 października 2025 r. o odrzuceniu wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności asesora WSA [...] w sprawie ze skargi A.M., zwanego dalej "skarżącym", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2023 r., nr SKO Gd/2738/23, w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący pismem z dnia 12 grudnia 2025 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie nie zostało podpisane przez skarżącego. W związku z powyższym skarżący został wezwany do usunięcia powyższego braku formalnego poprzez podpisanie pisma stanowiącego zażalenie znajdującego się w aktach sprawy, bądź nadesłanie przedmiotowego zażalenia zawierającego własnoręczny, oryginalny podpis celem dołączenia do akt sprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 7 stycznia 2026 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył dwa pisma. W pierwszym z nich wskazał, że wezwanie wystosowane do niego przez Sąd I instancji jest nieprawidłowe i budzi wątpliwości co do jego treści ponieważ nie zawiera podpisu, natomiast w drugim skarżący wskazał, że wezwanie dotyczy braków formalnych zażalenia z dnia 12 grudnia 2025 r., jednakże w sprawie zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 20 listopada 2025 r. wniesione zostało w innym terminie. Brak formalny nie został uzupełniony przez skarżącego w określonym terminie. Akta sprawy wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2025 r. zostały przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 178 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Wniesione zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 20 listopada 2025 r. nie zawierało podpisu skarżącego. W konsekwencji wyżej wymieniony został prawidłowo wezwany do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 17 grudnia 2025 r., w terminie 7 dni oraz pouczony o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia 2026 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 14 stycznia 2026 r. Skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego zażalenia, co rodziło konieczność jego odrzucenia. W ocenianej sprawie, jak i w kilku innych sprawach prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, co wiadomo Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu, skarżący konsekwentnie wnosi środki zaskarżenia pozbawione podpisu, które w wyniku nieusunięcia przez niego tego braku formalnego podlegają odrzuceniu. Sytuacja taka zaistniała np. w sprawach o sygnaturach: II SA/Gd 416/24, II SA/Gd 82/24, II SPP/Gd 57/25, II SA/Gd 1077/23 i ma miejsce również w ocenianej sprawie. Wnoszący środki odwoławcze jest przez Sąd I instancji każdorazowo prawidłowo wzywany do ich podpisania. Pisma zawierające zobowiązanie są skarżącemu skutecznie doręczane pozostając zazwyczaj bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że praktyka skarżącego wydaje się być zamierzonym działaniem, ukierunkowanym na przedłużanie postępowań sądowych. Nie sposób bowiem uznać, że strona, wielokrotnie pouczana o konieczności sygnowania środka odwoławczego podpisem, nie ma świadomości konsekwencji swego działania. Oceny tej nie zmienia złożenie przez skarżącego w niniejszej sprawie pism stanowiących odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego. Pisma te bowiem w żaden sposób nie doprowadziły do konwalidowania wady formalnej zażalenia, stanowiąc jedynie nieuzasadnioną polemikę z treścią wezwania do uzupełnienia braku formalnego. Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej w pierwszym piśmie, jakoby wezwanie Sądu I instancji było wadliwe ze względu na brak podpisu, należy uznać to stanowisko za całkowicie bezpodstawne. Wezwania sądowe wysyłane do stron są sporządzane i podpisywane przez upoważnionych pracowników sekretariatu sądu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału lub sędziego sprawozdawcy, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Wezwanie doręczane stronie nie musi być opatrzone własnoręcznym podpisem sędziego, a jedynie zawierać podpis osoby upoważnionej do jego wysłania, co stanowi standardową i w pełni legalną procedurę biurową w sądownictwie administracyjnym. Pismo to posiadało walor oficjalnego dokumentu sądowego, a zawarte w nim wezwanie i rygor były jasne. Za chybione i mające charakter wyłącznie polemiczny należy uznać także twierdzenia z drugiego pisma, w którym skarżący kwestionuje tożsamość zażalenia, wskazując na rozbieżności co do dat jego złożenia do Sądu. Skierowane do skarżącego pismo precyzyjnie określało przedmiot wezwania i odnosiło się do naniesionej przez samego skarżącego daty, którą opatrzone było zażalenie. Powyższe okoliczności są oczywiste i nie powinny rodzić dla strony postępowania, zwłaszcza posiadającej – tak jak skarżący – bogate doświadczenie procesowe, żadnych wątpliwości, co do prawidłowości wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jak i tożsamości środka odwoławczego, którego wezwanie dotyczyło. Skarżący, zamiast dopełnić prostego wymogu formalnego, jakim jest opatrzenie własnoręcznym podpisem wnoszonego środka odwoławczego (lub nadesłanie podpisanego egzemplarza), wdał się w bezprzedmiotową polemikę z Sądem I instancji. Wskutek takiego działania, wraz z upływem dnia 14 stycznia 2026 r., termin do usunięcia braku formalnego upłynął bezskutecznie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, tego typu zachowanie strony uznać należy za nadużycie prawa do sądu, które nie może podlegać ochronie prawnej. Skoro zatem brak formalny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2025 r. nie został w wyznaczonym terminie uzupełniony, zażalenie to jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny za słuszne uznał przedstawienie Sądowi odwoławczemu przez Sąd I instancji zażalenia strony obarczonego tym brakiem formalnym, celem jak najszybszego zakończenia postępowań wpadkowych inicjowanych przez skarżącego w sprawie. Art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje możliwość odrzucenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 31 sierpnia 2026
- Symbol z opisem
- 6320 Zasiłki celowe i okresowe
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie zażalenia
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Krzysztof Sobieralski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 46 § 1pkt 4, art. 49 § 1, art. 178, art. 180, art. 194 § 3, art. 197 § 2 · Dz.U. 2026 poz. 143
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Po 604/26 · 7 października 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 7 października 2026 r., II SA/Po 604/26 – zasiłki celowe i okresowe
Sygnatura: II SA/Łd 506/26 · 7 października 2026
Wyrok WSA w Łodzi z 7 października 2026 r., II SA/Łd 506/26 – zasiłki celowe i okresowe
Sygnatura: I SA/Wa 432/26 · 7 października 2026
Wyrok WSA w Warszawie z 7 października 2026 r., I SA/Wa 432/26 – zasiłki celowe i okresowe
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny