I OZ 354/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1522/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 kwietnia 2024 r., nr 962/S/2024 w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 stycznia 2025 r., odrzucił skargę R.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr 962/S/2024 w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] została doręczona skarżącemu w dniu 2 maja 2024 r., w związku z czym termin ustawowy na wniesienie skargi upływał z dniem 3 czerwca 2024 r. W dniu 7 czerwca 2024 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] wpłynął zaś wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej ww. decyzji Wojewody [...] Wniosek był skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ wezwał więc skarżącego do sprecyzowania pisma, czy stanowi ono skargę do sądu na ww. decyzję Wojewody [...]. W piśmie z dnia 18 czerwca 2024 r. skarżący wskazał, że pismo z 29 maja 2024 r. należy przekazać zgodnie z właściwością celem przyznania prawa pomocy, to jest przyznanie adwokata w celu złożenia skargi na decyzję Wojewody [...]. Skarżący zaznaczył, że z ostrożności, celem zachowania terminu, składa skargę na decyzję Wojewody [...] z 29 kwietnia 2024 r., nr 962/S/2024. Pismo to zostało nadane przez skarżącego w placówce pocztowej dnia 19 czerwca 2024 r. Następnie skarga z 18 czerwca 2024 r., wniosek o prawo pomocy i akta sprawy zostały przekazane przez Wojewodę [...] do Sądu. W wyniku rozpoznania wniosku o prawo pomocy, skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tych okolicznościach sprawy Sąd I instancji stwierdził, że skarga nadana w urzędzie pocztowym w dniu 19 czerwca 2024 r., została wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego, co skutkować musiało jej odrzuceniem. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.P., domagając się jego uchylenia i rozpoznania skargi. Skarżący podnosił w uzasadnieniu zażalenia, że Sąd I instancji błędnie ustalił datę wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, na potwierdzenie czego dołączył do zażalenia kopię potwierdzenia nadania wniosku w urzędzie pocztowym, z którego wynikało, że pismo nadano 31 maja 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, iż w niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z 29 kwietnia 2024 r., a zatem zaistniały podstawy do jej odrzucenia. Skarżący nadał bowiem skargę w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 19 czerwca 2024 r. (czego nie kwestionuje w zażaleniu), a zatem z przekroczeniem terminu, który upływał w dniu 3 czerwca 2024 r. Odnosząc się zaś do podnoszonej w zażaleniu kwestii błędnego ustalenia przez Sąd I instancji daty złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, to wyjaśnić należy, iż powyższa okoliczność nie ma znaczenia dla oceny terminowości wniesienia samej skargi, która – jak wyżej wskazano – została ona złożona dopiero w dniu 19 czerwca 2024 r. Natomiast zawarty w zażaleniu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi będzie podlegał odrębnemu procedowaniu przez Sąd I instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.