I OZ 352/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 529/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 529/14 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 529/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną S. K. od wyroku tego Sądu z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że odpis wskazanego wyżej wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2014 r. Na skutek rozparzenia wniosku skarżącego z dnia 4 sierpnia 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 12 września 2014 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października 2014 r. Sąd przesłał odpis postanowienia referendarza sądowego Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w Bydgoszczy w celu wyznaczenia dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony w dniu 23 października 2014 r. W dniu 27 listopada 2014 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2014 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na złożenie jej po upływie terminu 30 dniowego terminu przewidzianego w art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2014 r. został doręczony skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2014 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 3 września 2014 r. Tymczasem skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 27 listopada 2014 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. K., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, zarzucając mu naruszenie art. 178 w zw. z art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i § 5 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej, pomimo że środek ten został złożony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia w ustawowym terminie. Pełnomocnik wskazał, że bezpośrednio po doręczeniu decyzji Dziekana ORA w Bydgoszczy, w dniu 19 listopada 2014 r. upoważniony przez pełnomocnika aplikant dokonał wglądu w akta sprawy, a w dniu 27 listopada 2014 r. wywiedziona została skarga kasacyjna od wyżej opisanego wyroku. Sąd pierwszej instancji pominął zaś fakt, że w przedmiotowej sprawie w dniu 23 grudnia 2014 r. złożony został wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego środka odwoławczego, wraz z którym, ponownie złożono skargę kasacyjną. Podkreślono, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Niedotrzymanie ww. terminu przez stronę powoduje odrzucenie wniesionej skargi kasacyjnej przez wojewódzki sąd administracyjny, stosownie do normy art. 178 P.p.s.a. W niniejszej sprawie niesporne jest, że odpis orzeczenia z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 4 sierpnia 2014 r. Niesporne jest również, że skarga kasacyjna sporządzona przez zawodowego pełnomocnika działającego w ramach prawa pomocy uzyskanego przez skarżącego na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego w trakcie biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego, została wniesiona do Sądu pierwszej instancji w dniu 27 listopada 2014 r. Adwokat A. N. o tym, że został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego z urzędu w niniejszej sprawie dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 23 października 2014 r. W myśl ww. przepisu art. 177 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni i rozpoczyna się od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro skarżący odpis wydanego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem otrzymał w dniu 4 sierpnia 2014 r., to termin do jej wniesienia upłynął z dniem 3 września 2014 r. Zatem rację ma Sąd pierwszej instancji, że złożenie skargi kasacyjnej w dniu 27 listopada 2014 r., zostało dokonane niewątpliwie już po upływie ustawowego terminu, co skutkowało odrzuceniem wniesionego środka odwoławczego jako spóźnionego. W tym miejscu wyjaśnić należy, że przy sporządzaniu skargi kasacyjnej przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. wprowadza przymus adwokacko-radcowski. Jednakże w procedurze sądowoadministracyjnej dla upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma znaczenia fakt, że w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej strona złożyła wniosek o przyznanie jej w ramach prawa pomocy pełnomocnika z urzędu, który z uwagi na czas trwania postępowania w tym przedmiocie, często zostaje wyznaczony już po upływie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W szczególności wniosek o przyznanie prawa pomocy nie powoduje przerwania, zawieszenia ani przedłużenia terminu do wniesienia środka odwoławczego. Przyznanie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może natomiast uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W takiej sytuacji w celu skutecznego złożenia środka odwoławczego pełnomocnik winien złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. W przypadku, gdy pełnomocnik ustanowiony z urzędu zaniedba złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu - skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. W niniejszej sprawie Sąd I instancji, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, nie mógł pominąć jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, bowiem do dnia orzekania w sprawie, tj. 22 grudnia 2014 r. taki wniosek do Sądu nie wpłynął. W związku z czym Sąd zasadnie przyjął, iż skargę kasacyjną wniesiono po upływie terminu do dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Sądu I instancji należy uznać za zgodne z prawem. Powyższe uzasadniało oddalenie zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.