I OZ 346/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lipca 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 370/26 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2026 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

PISMEM Z DNIA 20 MAJA 2026 R. E.S. WNIOSŁA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W LUBLINIE SKARGĘ NA POSTANOWIENIE SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W LUBLINIE Z DNIA [...] STYCZNIA 2026 R., ZNAK: [...], W PRZEDMIOCIE ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, WNOSZĄC JEDNOCZEŚNIE O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO DOKONANIA TEJ CZYNNOŚCI. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Po uprawomocnieniu się powyższego rozstrzygnięcie na skutek niewniesienia zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 lipca 2026 r. odrzucił skargę, jako wniesioną po ustawowym terminie. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wywiodła zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej też p.p.s.a., sądowa ustawa procesowa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a i 4b. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone przez skarżącą pismem z dnia 20 maja 2026 r. postanowienie Kolegium zostało doręczone jej w trybie doręczenia zastępczego po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizowania przesyłki. Oznacza to, że z uwagi na doręczenie skarżącej postanowienia z dniem 30 stycznia 2026 r. termin do wniesienia skargi na to postanowienie upłynął z pierwszym dniem roboczym po końcu terminu, który wypadał na niedzielę 1 marca 2026 r., tj. z dniem 2 marca 2026 r. Jednocześnie w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że we wskazanej powyżej dacie nie doszło do doręczenia skarżącej postanowienia Kolegium, którą to okoliczność kwestionowała skarżąca. Wprawdzie koperta, w której doręczono przedmiotowe postanowienie, nie zawiera adresu skarżącej ani adresu organu – jest to tzw. koperta z okienkiem – to z porównania dat pism zawartych w aktach administracyjnych i datowanych adnotacji o awizowaniu przesyłki wynika, że przesłano nią zaskarżone postanowienie Kolegium. Ponadto należy zauważyć, że złożony przez skarżącą przy zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynik reklamacji doręczenia spornej korespondencji, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie wskazuje na wady w doręczeniu tej korespondencji. Wynik reklamacji wskazuje jedynie na znaczne utrudnienie odtworzenia wszystkich czynności związanych z doręczeniem przesłanek korespondencji. Zauważyć także należy, że wynik reklamacji nie odwołuje się do rodzaju (zawartości) przesyłki ani nie wskazuje na określone daty, które umożliwiłyby odniesienie go do korespondencji zawierającej zaskarżone postanowienie Kolegium. Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając fakt, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi na postanowienie Kolegium, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnione zostały przesłanki odrzucenia skargi z uwagi na niedochowanie terminu jej wniesienia. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.