I OZ 335/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 1251/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił J. C. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję J. C. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wniosku nie poparł żadną argumentacją. Nie wykazał, by którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. znalazła zastosowania w warunkach niniejszej sprawy. Sąd z urzędu nie jest zaś zobligowany do badania, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę, względnie spowodować trudne do odwrócenia skutki. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. C. nie zgodził się ze stwierdzeniem Sądu odnośnie braku uzasadnienia wniosku, gdyż wiadomym jest, że brak prawa jazdy uniemożliwia niezakłócone funkcjonowanie we wszystkich sferach życia, co może skutkować postaniem szkody. Wskazał, iż z uwagi na prowadzoną działalność gospodarczą (wykonywanie prac związanych z remontami i wykończeniem wnętrz), posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami jest konieczne. Podkreślił, że napady [...], będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji, miały miejsce tylko dwa razy i były spowodowane zmianami [...], które zostały usunięte. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu, które mogłyby nastąpić w następstwie jego wzruszenia w postępowaniu sądowym. Z konstrukcji przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w celu uzyskania ochrony własnego interesu skarżący, po wniesieniu skargi bądź równocześnie z dokonaniem tej czynności, występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny, ma obowiązek nie tylko wykazania zaistnienia ustawowych przesłanek, ale przede wszystkim ich uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10; z dnia 4 lipca 2012 r., II OSK 1522/12; z dnia 11 października 2012 r., II OZ 877/12; z dnia 11 stycznia 2013 r., II OSK 2895/12; z dnia 15 stycznia 2013 r., II OSK 3070/12, I FZ 589/12, I GZ 423/12, II GSK 2086/12; z dnia 22 stycznia 2013 r., II GSK 1990/12; z dnia 29 stycznia 2013 r., II FZ 1048/12; z dnia 15 marca 2013 r., II FSK 410/13; z dnia 4 lipca 2013 r., II GZ 323/13). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej, tak jak w niniejszej sprawie, brak jakiegokolwiek uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku w niniejszej sprawie. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny w ramach postępowania zażaleniowego ocenia legalność działania Sądu I instancji w związku z wydanym postanowieniem. Nie rozpatruje natomiast powtórnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie sposób w związku z tym podważyć zaskarżonego postanowienia z tego powodu, że Sąd I instancji nie uwzględnił w nim okoliczności, które strona przedstawia dopiero na etapie postępowania zażaleniowego (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2005 r., sygn. akt II FZ 450/05). Zwrócić uwagę jednak należy, iż celem zaskarżonej decyzji jest wyłącznie skierowanie na badania lekarskie. Badania te mają na celu ustalenie istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Argumentacja odnosząca się do skutków cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem może być istotna dopiero w odrębnym postępowaniu dotyczącym ewentualnego cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.