I OZ 326/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2578/13 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2578/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", albowiem rozstrzygnięcie w sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, na skutek pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dotyczącego konstytucyjności przepisu art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), który to przepis stanowił także podstawę prawną zapadłej w sprawie decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącej rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie zależy od wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, ale od prawidłowego i zgodnego z prawdą postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowanie jeżeli orzeczenie które zapadnie będzie stanowić podstawę do rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takiej sytuacji mamy do czynienia z tzw. kwestią prejudycjalną, czyli sytuacją w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. red. T. Woś, Warszawa 2011, str. 576). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). Natomiast postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: "czy art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 roku Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Pytanie to zostało zarejestrowane pod sygn. P 1/14. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za zasadny należy uznać pogląd Sądu pierwszej instancji, że wynik oceny konstytucyjności tego rozwiązania prawnego ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dodatkowo podnieść należy, że ocenie konstytucyjności został poddany także art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw – sygn. K 38/13. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.