I OZ 322/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] i [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1341/17 w sprawie ze skargi [...] i [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 20 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę 1.852 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem uwzględnienia wniesionej skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, kwestionując wysokość zasądzonej na ich rzecz kwoty i wnosząc o jej podwyższenie, a przede wszystkim ustalenie stawki dla pełnomocnika według wartości przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie od wydanego wyroku pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego tj. organ i uczestnik postępowania wnieśli skargi kasacyjne. W następstwie ich rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt I OSK 990/18 uchylił zaskarżony wyrok w całości i oddalił skargę. Tym samym postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny, korzystając z dyspozycji art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) uchylił kwestionowane zażaleniem rozstrzygnięcie to tym samym nie ma już przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji.