I OZ 32/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 września 2019 r. sygn. akt II SO/Bk 9/19 o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Białymstoku za nieprzekazanie sądowi kompletnych akt w sprawie II SA/Bk 529/19 postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek D.R. (dalej: skarżący) o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Białymstoku za nieprzekazanie sądowi kompletnych akt w sprawie II SA/Bk 529/19. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w piśmie z dnia 24 lipca 2019 r. nadesłanym do sądu drogą elektroniczną skarżący wniósł o ukaranie grzywną organu za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Oddalając wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał, że organ dopełnił obowiązku przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie II SA/Bk 529/19. Wskazał, że postępowanie w sprawie II SA/Bk 529/19 dotyczy orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku z dnia 4 czerwca 2019 r. nr 10/2019, wydanego w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary dyscyplinarnej nagany. Skarga do sądu administracyjnego w sprawie II SA/Bk 529/19 została wniesiona przez skarżącego w dniu 3 lipca 2019 r. drogą elektroniczną na adres organu. Skarga ta składa się z dokumentu "Skarga do WSA na Orzeczenie 10/2019" podpisanego podpisem elektronicznym oraz załącznika zatytułowanego "Skarga na Orzeczenie nr 10/2019, z dnia 4 czerwca 2019 r.". Dalej Sąd I instancji zauważył, iż analiza akt sądowych i akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 529/19 wskazuje, że organ przekazał tutejszemu sądowi następujące dokumenty: - w dniu 19 lipca 2019 r. w formie elektronicznej – skargę z 3 lipca 2019 r. wraz z załącznikiem, odpowiedź na skargę oraz pełnomocnictwo udzielone przez organ; - w dniu 19 lipca 2019 r. w formie papierowej – trzy tomy akt administracyjnych sprawy, wydruk skargi wraz z załącznikiem oraz odpowiedź na skargę i oryginał pełnomocnictwa. Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku i wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Organ przekazał skargę wniesioną drogą elektroniczną w formie, w jakiej została wniesiona, do elektronicznej skrzynki podawczej sądu (§ 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Natomiast akta administracyjne organ przekazał w formie papierowej (w takiej, w jakiej były prowadzone), zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia, w tym są one połączone za pomocą środków, które nie degradują struktury fizycznej dokumentu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, podkreślając, że skoro został wezwany przez Sąd do nadesłania brakujących odpisów pisma, które nadał za pomocą platformy ePUAP, to organ nie przekazał kompletu akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast art. 54 § 2 zd. 1 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Ponadto art. 55 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Treść ostatniego z powołanych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, nie wywiąże się z obowiązku przekazania tej skargi do sądu, wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że organ nie uchybił terminowi, o jakim mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a. i dopełnił ciążący na nim obowiązek, czego nawet nie kwestionuje sam skarżący w rozpoznawanym zażaleniu. Nie było zatem podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku i ukarania go grzywną. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.