I OZ 316/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. A. z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II SO/Wa 6/14 o wymierzeniu grzywny w sprawie z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny P.S. A. z siedzibą w O. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 13 listopada 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.

A. K. pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny P. S. A. z siedzibą w O. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 13 listopada 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył P. grzywnę w wysokości 500 zł. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł R. J. wskazując, iż dokonał ww. czynności w imieniu ww. spółki, jako prezes jej zarządu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie spełnia wymogów określonych w art. 176 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", albowiem podpisane zostało przez osobę, która w toku postępowania nie wykazała, iż jest uprawniona do reprezentacji P. S. A. z siedzibą w O. W aktach brak bowiem odpisu z KRS dotyczącego ww. spółki, potwierdzającego tę okoliczność. Z uwagi na to, że zażalenie dotknięte jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu dalszego biegu, a brak ten może zostać usunięty poprzez wezwanie strony do przedłożenia dokumentu potwierdzającego jej umocowanie do dokonania tego rodzaju czynności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.