I OZ 313/22

Dnia 10 sierpnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 477/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 16 maja 2022 r. odrzucił skargę K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca K. H. w dniu 28 grudnia 2021 r. odebrała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2021 r. w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Natomiast pismem z dnia 10 marca 2022 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 11 marca 2022 r., skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję. Mając na uwadze powyższe, Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca wniosła skargę z ponad miesięcznym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. (data odbioru decyzji 28 grudnia 2021 r.- data nadania skargi 11 marca 2022 r.), co stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi podstawę do jej odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. H.. W uzasadnieniu wskazała, że nie zgadza się ze stwierdzeniem, że skargę wniosła po terminie. Jak bowiem podała, decyzja z dnia 21 grudnia 2021 r., o której mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest pierwszą decyzją, którą otrzymała. Drugą decyzję otrzymała w dniu 4 marca 2022 r., zaś odwołanie wniosła zgodnie z terminem 10 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2021 r., nr [....] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [....] z dnia 16 listopada 2021 r., nr [....] o przyznaniu K. H. zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu ukończenia 75 roku życia w kwocie 215,84 złotych miesięcznie na okres od 01-10-2021 do bezterminowo została doręczona skarżącej w dniu 28 grudnia 2021 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję Kolegium upłynął z dniem 27 stycznia 2022 r. Słusznie więc Sąd przyjął, że skarga nadana w Urzędzie Pocztowym 11 marca 2022 r. została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do twierdzeń podnoszonych w zażaleniu, wskazać należy, iż z treści pisma z dnia 10 marca 2022 r. nie wynikało, aby stanowiło ono odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [....] z dnia 4 marca 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej zasiłku pielęgnacyjnego za okres od 1 marca 2020 r. do 30 września 2021 r. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.