I OZ 310/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2475/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z [...] sierpnia 2022 r. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] lipca 2022 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Skargę na powyższe postanowienie pismem z 29 września 2022 r. (data stempla pocztowego) wniósł Z.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 stycznia 2023 r. odrzucił powyższą skargę jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Na powyższe postanowienie zażalenie wywiódł skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że skarżący w toku postępowania administracyjnego był od dnia 8 czerwca 2022 r. reprezentowany przez pełnomocnika i to od daty doręczenia pełnomocnikowi odpisu postanowienia, a nie stronie powinien być liczony termin na wniesienie skargi na postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a tej ustawy. Jednocześnie w myśl art. 40 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: kpa, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika strony postępowania administracyjnego, termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie kończące to postępowanie powinien być liczony od dnia jego doręczenia temu pełnomocnikowi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 2688/13). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na wniesienie jej w dniu 29 września 2022 r. gdyż na skutek nadesłania przez organ jedynie części akt nie można z wystarczającą precyzją ustalić, czy skarżący w toku postępowania administracyjnego był reprezentowany przez pełnomocnika i w związku z tym, czy doręczenie dokonane skarżącemu należało traktować jako uruchamiające bieg terminu do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie. W sytuacji takiej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien był wystąpić do organu o przesłanie całości akt administracyjnych sprawy i dopiero na tej podstawie ocenić terminowość wniesienia skargi. Wobec niedokonania przez Sąd pierwszej instancji tej czynności zaskarżone orzeczenie należało uznać za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wskazać należy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do orzekania w tej materii. Zgodnie z art. 209 ppsa wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 ppsa) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa. Żaden z tych przepisów nie znajduje natomiast ich zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).