I OZ 31/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 70/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M.I. w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z 3 listopada 2023 r., nr SKO.4000-2070/2023 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 70/24, odrzucił skargę kasacyjną M.I. (dalej: skarżący) od wyroku tego sądu z 21 czerwca 2024 r. w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z 3 listopada 2023 r., nr SKO.4000-2070/2023, w przedmiocie zasiłku celowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący osobiście oraz przez swojego pełnomocnika nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika z przytoczonego przepisu, warunkiem koniecznym umożliwiającym wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego jest doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W tym miejscu należy odnotować, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") uzasadnienie wyroku oddalającego skargę nie jest sporządzane z urzędu, ale na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że w sprawie został wydany wyrok oddalający skargę. W celu uzyskania uzasadnienia skarżący był zatem zobowiązany do wystąpienia we właściwym terminie z wnioskiem o jego sporządzenie, o czym został prawidłowo pouczony. Z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej z pominięciem wymogu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skargę kasacyjną skarżącego należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a., jako niedopuszczalną z innych przyczyn niż jej wniesienie po upływie ustawowego terminu, co słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny. Odnosząc się natomiast do zarzutów zażalenia wskazać należy, że są one całkowicie bezzasadne. Brak było bowiem podstaw do potraktowania pisma skarżącego z 25 czerwca 2024 r., jako zapowiedzi skargi kasacyjnej, czyli wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenia wraz z uzasadnieniem. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 czerwca 2024 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie, czy pismo z 25 czerwca 2024 r. stanowi osobiście wniesioną skargę kasacyjną od wyroku z 21 czerwca 2024 r. Skarżącego wówczas pouczono o treści art. 177 § 1 oraz 175 p.p.s.a. Wobec zawarcia w piśmie skarżącego z 9 lipca 2024 r. stwierdzenia: "(...) proszę o wydanie wyroku moim oczekiwaniom a w razie odmowy potraktować jako skargę kasacyjną" pismo z 25 czerwca 2024 r. zostało słusznie potraktowane jako skarga kasacyjna. Tym samym brak było podstaw do potraktowania tego pisma jako zapowiedzi skargi kasacyjnej, jak oczekuje tego skarżący. Na marginesie należy zauważyć, że w zaskarżonej decyzji zostało zamieszczone pouczenie dotyczące możności wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W pouczeniu tym wskazano m.in., że istnieje możliwość ubiegania się przez stronę o przyznanie prawa do pomocy prawnej i zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucać Sądowi I instancji, że powinien już na etapie usuwania braków formalnych skargi przesłać skarżącemu z urzędu odpowiedni formularz do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Notabene zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.