I OZ 308/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w przedmiocie sprostowania z urzędu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2025 r. sygn. akt I OZ 308/25 w sprawie ze skargi N.S.S. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2024 r. znak DSZ-IV.4321.135.2024.LA w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia sprostować oczywiste omyłki w rubrum i w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2025 r. sygn. akt I OZ 308/25 w ten sposób, że w rubrum po słowach: "zażalenia", "wniosku" i "skargi" oraz na stronie 1 (pierwszej) uzasadnienia w wersach: 2 (drugim), 5 (piątym) i 9 (dziewiątym) od góry, odpowiednio po słowach: "wniosek", "skargi" i "skargę", imię i nazwisko skarżącego "N.S." zastąpić imionami i nazwiskiem "N.S.S."

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej ppsa), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 ppsa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (postanowienie NSA z 8.4.2009 r. I GZ 7/09, Legalis 1256837). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie SN z 15.4.1982 r. I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (wyrok NSA z 23.4.2001 r. II SA 863/00, niepubl.). W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 maja 2025 r. sygn. akt I OZ 308/25 (k. 254), jak i w jego uzasadnieniu (k. 255) omyłkowo wpisano imię i nazwisko skarżącego "N.S." zamiast prawidłowego zapisu "N.S.S.". Fakt, że skarżący nazywa się "N.S.S." wynika wprost z dokumentów zgromadzonych dotychczas w aktach sprawy, w szczególności urzędowych, jak chociażby zaskarżona decyzja, jak i tych pochodzących od skarżącego. O ile skarżący w piśmie z 14 czerwca 2025 r. (k. 297-298) zwrócił uwagę, że nazywa się "N.S.S.", to w prostowanym postanowieniu należało użyć odmienionej formy jego imion i nazwiska. Każdocześnie imion i nazwiska skarżącego, zarówno w rubrum, jak i w uzasadnieniu, użyto bowiem w dopełniaczu. Zgodnie z zasadami odmiany imion i nazwisk w języku polskim, imiona i nazwiska należy deklinować. Jeżeli tylko jest możliwe przyporządkowanie nazwiska jakiemuś wzorcowi odmiany, należy je odmieniać. Oczywistość tych omyłek pisarskich nie budzi wątpliwości. Dlatego należało sprostować postanowienie z 22 maja 2025 r. I OZ 308/25 we wskazanym zakresie przez wpisanie pierwszego i drugiego imienia, jak i nazwiska skarżącego w prawidłowej, odmienionej formie. Dla przywrócenia rzeczywistej woli Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ppsa, należało orzec jak w sentencji.