I OZ 293/26

Dnia 16 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2026 r. sygn. akt IV SA/Wr 270/26 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2026 r. nr SKO.4515.2.2026 w przedmiocie odmowy przyznania Karty Dużej Rodziny postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 20 maja 2026 r. (sygn. akt IV SA/Wr 270/26) odrzucił skargę A.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 18 lutego 2026 r. nr SKO.4515.2.2026 w przedmiocie odmowy przyznania Karty Dużej Rodziny. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pomimo skutecznego doręczenia wezwania o podanie swojego numeru PESEL, skarżąca nie uzupełniła tego braku skargi. Zatem, Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia skargi. Skarżąca złożyła w terminie zażalenie na powyższe postanowienie. Jak wskazała, dokonała czynności uzupełnienia numeru PESEL i wniosła o przywrócenie terminu na dokonanie tej czynności. Wobec faktu, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu i postanowienie o odrzuceniu skargi (cyt.) "minęły się w doręczeniu", skarżąca wniosła o uznanie postanowienia za przedwczesne i uchylenie go. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Skarga to rodzaj pisma w postępowaniu sądowym, które oprócz wymogów przewidzianych w art. 57 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), powinno zawierać elementy określone w art. 46 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., a ponadto – w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym w sprawie – powinno dodatkowo zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei, jeżeli braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Stanowisko, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd, potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 lipca 2023 r. (sygn. akt II GPS 3/22; publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt, skarga wniesiona przez A.A. była pierwszym pismem w sprawie i nie zawierała jej numeru PESEL. Z tego względu słusznie wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi. W wezwaniu prawidłowo podano w jaki sposób należy usunąć braki (wskazanie numeru PESEL), oznaczono termin (siedem dni od dnia doręczenia wezwania) oraz rygor nieusunięcia braków w terminie (odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie doręczono 6 maja 2026 r., a siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie 13 maja 2026 r. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, stwierdzając że nie został w terminie usunięty brak formalny skargi, miał obowiązek odrzucić tę skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ponieważ 22 maja 2026 r. (to jest po wydaniu zaskarżonego postanowienia) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu, zostanie on rozważony przez ten Sąd w odrębnym postępowaniu. Z podanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.