I OZ 283/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 308/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Pismem z [...] stycznia 2022 r. J.B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] listopada 2021 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z 19 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Gliwicach odrzucił powyższą skargę z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem ustawowego terminu. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu wywiódł zażalenie, w którym domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona przez skarżącego decyzja została mu przesłana przesyłką rejestrowaną nadaną [...] listopada 2021 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przesyłka ta została dwukrotnie awizowana w dniach [...] listopada 2021 r. oraz [...] grudnia 2021 r., a następnie zwrócona do organu jako niepodjęta w terminie, w związku z czym organ uznał tę decyzję za doręczoną w trybie tzw. doręczenia zastępczego z dniem [...] grudnia 2021 r. W tym miejscu wskazać należy, że wspomniany tryb doręczenia jest wyjątkiem od ogólnych zasad doręczania pism w postępowaniu administracyjnym, co powoduje, że przepisy regulujące ten tryb doręczeń należy interpretować ściśle, a zatem do uznania, że w określonej sprawie doszło do skutecznego doręczenia w trybie zastępczym, wymagane jest spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych przez przepisy regulujące ten tryb. Z uwagi na powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 44 § 2 kpa doręczyciel podejmujący próbę doręczenia korespondencji w trybie zastępczym ma obowiązek umieszczenia zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Dopiero zatem dochowanie tego wymogu pozwala uznać, że doręczenie podjęte w trybie zastępczym odniosło skutek procesowy w postaci skutecznego doręczenia korespondencji. Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie akta administracyjne wskazują jedynie na fakt podjęcia dwukrotnej próby doręczenia zaskarżonej decyzji, a następnie zwrotu niedoręczonej korespondencji. Kopia koperty, której przesłano zaskarżoną decyzję, nosi bowiem adnotacje doręczyciela wskazującą na daty awizowania korespondencji, a następnie jej zwrotu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej korespondencji nie została wypełniona przez doręczyciela i nie potwierdza faktu powiadomienia adresata o miejscu złożenia korespondencji z prawem jej odebrania i umieszczenia stosownej informacji w oddawczej skrzynce pocztowej, drzwiach wejściowych lub przy wejściu na posesję. W sytuacji takiej nie sposób zatem uznać, że w rozpoznawanej sprawie doszło do doręczenia zaskarżonej decyzji w tzw. trybie doręczenia zastępczego. W sprawie tej nie zostały bowiem zrealizowane wszystkie przesłanki określone przez przepisy art. 44 kpa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu dopiero w dniu [...] grudnia 2021 r. na podstawie art. 42 § 3 kpa. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że skarga złożona przez skarżącego w dniu [...] stycznia 2022 r. wniesiona została w ustawowym terminie, a zatem w rozpoznawanej sprawie nie doszło do spełnienia się przesłanek warunkujących odrzucenie skargi. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.