I OZ 280/20

Dnia 28 kwietnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1053/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J.J. od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1053/18 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 28 lutego 2019 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata J. K., złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem z 12 marca 2019 r. wnoszący skargę kasacyjną został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej m.in. przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z czterema odpisami pisma, celem doręczenia stronom postępowania. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 marca 2019 r. Pismem z dnia 22 marca 2019 r. pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną, odpowiadając na wezwanie, zrzekł się "rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu". Zarządzeniem z 8 lipca 2019 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z czterema odpisami pisma celem doręczenia stronom postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 w zw. z art. 176 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej jako "p.p.s.a."). Sąd ponadto poinformował, że oświadczenie zawarte w piśmie pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną z dnia 22 marca 2019 r. nie odpowiada wymogom z art. 176 § 6 p.p.s.a. Zarządzenie to zostało doręczone wezwanemu pełnomocnikowi w dniu 12 lipca 2019 r. W odpowiedzi na skierowane wystąpienie ww. pełnomocnik w piśmie z 12 lipca 2019 r. (nadanym w dniu 15 lipca 2019 r.) podał, że wnosi o "rozpoznanie wniesionej skargi kasacyjnej poza posiedzeniem". Odrzucając skargę kasacyjną w oparciu o art. 178 p.p.s.a., Sąd Wojewódzki wskazał, że pomimo wezwania profesjonalny pełnomocnik wnoszący skargę kasacyjną nie uzupełnił jej braku formalnego w wyznaczonym przez Sąd terminie, tj. do dnia 22 lipca 2019 r., i nie wskazał, czy wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie jak też nie oświadczył, że zrzeka się rozprawy. Zdaniem Sądu, wskazanie, że strona wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej "poza posiedzeniem", czy też wskazanie, iż zrzeka się rozpoznania jej "na posiedzeniu" nie może zostać uznane za wykonanie wezwania, zwłaszcza, że przy wezwaniu z dnia 8 lipca 2019 r. Sąd poinformował, że złożone w piśmie z dnia 22 marca 2019 r. oświadczenie nie odpowiada wymogom z art. 176 § 6 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 90 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. Sąd może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Jak z tego wynika sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniach jawnych lub niejawnych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.J., reprezentowany przez pełnomocnika, domagają się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 176 § 2 p.p.s.a. (t.j.Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 90 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. Sąd może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniach jawnych lub niejawnych. Mając na względzie powyższe, zasadnie Sąd I instancji stwierdził, iż wskazanie, że strona wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej "poza posiedzeniem", czy też oświadczenie, iż zrzeka się rozpoznania jej "na posiedzeniu" nie mogło zostać uznane za wykonanie wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi. Zarówno bowiem z odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 marca 2019 r., jak i z dnia 12 lipca 2019 r. nie wynika, o jaki rodzaj posiedzenia wnioskuje strona, co skutkuje uznaniem, że skarżący prezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - pomimo dwukrotnego wezwania – nie uzupełnił w sposób prawidłowy braku formalnego skargi kasacyjnej. W rezultacie Sąd I instancji prawidłowo – na mocy art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie.