I OZ 277/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 138/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z [...] grudnia 2021 r. W.G. wniosła skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z [...] stycznia 2022 r. skarżącą wezwano do uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwania skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Postanowieniem z 28 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi. Na wskazane powyżej postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skarga popwinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów stawianych pierwszemu pismu w sprawie – zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa – jest obowiązek podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że odmienny skutek został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponadto w myśl art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym w szczególności skarg, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Również w tym przypadku należy wyjaśnić, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 ppsa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której nie wskazała swojego numeru PESEL i od której nie uiściła wymaganego wpisu. Z uwagi na powyższe skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do uzupełnienia braków zostały doręczone skarżącej 4 marca 2022 r., a zatem termin na dokonanie tych czynności upływał 11 marca 2022 r. W terminie tym skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL ani nie uiściła należnego wpisu, oświadczając w piśmie datowanym na 11 marca 2022 r., że cofa złożoną w sprawie skargę. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (vide np. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie doszło do ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa. Tym samym brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.