I OZ 275/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2022 r., sygn. akt III SPP/Gd 48/22 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wnioskiem zawartym w piśmie z 4 lutego 2022 r. skarżący D.K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z [...] stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu, skarżącemu przesłano urzędowy formularz celem jego wypełnienia i odesłania, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłkę doręczono skarżącemu w dniu 21 marca 2022 r. Zarządzeniem z 15 kwietnia 2022 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z 4 lutego 2022 r. o przyznanie prawa pomocy. Od wydanego zarządzenia skarżący wniósł w dniu 29 kwietnia 2022 r. sprzeciw, wskazując, że nie mógł w ustawowym terminie złożyć formularza z uwagi na stan zdrowia i sytuację rodziny. Zwrócił się także z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia druku z 13 kwietnia 2022 r. Postanowieniem z 9 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że w sprawie nie zaistniały przesłanki do przywrócenia tego terminu, gdyż skarżący z powodu niewniesienia w terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie poniósł ujemnych skutków niedochowania terminu dokonania tej czynności. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący złożył zażalenie, w którym domagał się uchylenia i zmiany zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd w myśl art. 86 § 1 ppsa, na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże stosownie do postanowień art. 86 § 2 ppsa przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do prawa pomocy. Na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, z powodu nieuzupełnienia jego braku formalnego, nie powoduje ujemnych skutków dla skarżącego, w zakresie całego postępowania. Wniosek taki może bowiem zostać przedstawiony przez stronę ponownie na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, co spowoduje nadanie mu dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2021 r., sygn. akt I OZ 279/21). Oznacza to, że w przypadku niemożności złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w wyznaczonym terminie pierwotny wniosek podlegał pozostawieniu bez rozpoznania, a złożony później na wymaganym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpoznaniu w odpowiednim dla niego trybie. Tym samym w rozpoznawanej sprawie wniesienie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu po terminie uzupełnienia braku formalnego pierwotnego wniosku nie spowodowało dla skarżącego ujemnych konsekwencji. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.