I OZ 270/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 631/16 odrzucające skargę P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku o uzupełnienie pouczenia w orzeczeniu nr KOC/66570/Op/14 postanawia: oddalić zażalenie

P. S. pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o uzupełnienie pouczenia w orzeczeniu nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 r. wezwał P. S. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu wezwania Sądu, P. S. przy piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 r. nadesłał podpisaną skargę, ale dotyczyła ona bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt kilkunastu spraw. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 631/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. S. z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wykonał prawidłowo zarządzenia Sądu z dnia 5 lipca 2016 r. P. S. zamiast nadesłać podpisaną skargę w przedmiocie wniosku o uzupełnienie pouczenia w orzeczeniu nr [...], złożył skargę w przedmiocie wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt kilkunastu innych spraw. Nadesłana zatem w dniu 5 sierpnia 2016 r. skarga nie była zatem skargą, do podpisania której Sąd wezwał skarżącego. Skoro P. S. nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, to skargę tę należało odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a.") skarga - poza innymi warunkami - powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych wówczas przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie P. S. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku o uzupełnienie pouczenia w orzeczeniu nr [...]. Skarga ta nie została podpisana, a zatem nie spełniała wymogów formalnych przewidzianych w art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wobec tego WSA w Warszawie zasadnie wezwał P. S. do podpisania powyższej skargi, prawidłowo przy tym informując skarżącego o skutkach niewykonania w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych złożonej skargi. P. S. w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania Sądu I instancji. W dniu 5 sierpnia 2016 r. skarżący nadesłał wprawdzie podpisaną skargę, ale była to inna skarga niż ta, do podpisania której został wezwany. Nadesłana skarga dotyczyła bowiem bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania innego wniosku, a mianowicie wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt kilkunastu innych spraw. Wobec zignorowania wezwania Sądu oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi, WSA w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.