I OZ 267/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Gl 717/14 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do tego zasiłku postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 717/14 odrzucił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do tego zasiłku. Następnie postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. WSA w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną A. P., na powyższe postanowienie z uwagi na złożenie jej przez osobę niebędącą radcą prawnym ani adwokatem. Od tego postanowienia A. P. złożyła zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. odrzucił to zażalenie, wyjaśniając, że stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie A. P., mimo prawidłowego pouczenia o obowiązku sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, osobiście sporządziła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie A. P. złożyła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie zaś do treści § 4 tego artykułu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że przymusem adwokacko-radcowskim nie jest objęte zażalenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, tylko wówczas, gdy taki środek zaskarżenia sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zwolnienie z tego wymogu dotyczy również doradcy podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z akt sprawy bezspornie wynika, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata ani radcę prawnego. Ponadto A. P. nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Nie dopełniła zatem wymogu określonego w art. 194 § 4 P.p.s.a., mimo że została prawidłowo pouczona o sposobie i warunkach formalnych wnoszenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W związku z tym, Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie A. P. jako sporządzone przez nieuprawniony podmiot. Wobec powyższego, uznać należy, że zaskarżone postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 7 stycznia 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.